1মোৰ জীৱনত মোৰ প্ৰাণৰ আমনি লাগিছে;
2মই ঈশ্বৰক কম, ‘তুমি মোক দোষী নকৰিবা;
3তুমি উপদ্ৰৱ কৰিবলৈ,তোমাৰ হাতৰ কাৰ্য তুচ্ছ কৰিবলৈ,
4তোমাৰ চকু জানো চৰ্ম্ম-চকু?
5তোমাৰ আয়ুস জানো মানুহৰ আয়ুসৰ তুল্য?
6তুমি যে মোৰ অপৰাধ অনুসদ্ধান কৰিছা,
7মই যে দুষ্ট নহওঁ,
8তোমাৰ হাতে মোক গঠন আৰু নিৰ্ম্মাণ কৰিলে,
9সোঁৱৰণ কৰা, মাটিৰ পাত্ৰৰ দৰে মোক গঢ়িলা;
10তুমি গাখীৰৰ দৰে মোক ঢলা নাই নে?
11তুমি মোক মাংস আৰু ছালেৰে ঢাকিলা;
12তুমি অনুগ্ৰহ কৰি মোক জীৱন দান কৰিলা;
13তথাপি মই জানিছোঁ, তোমাৰ এই ভাব আছিল-
14মই পাপ কৰিলে তুমি মোক চিনি ৰাখিবা,
15মই দুষ্ট হলে, মোক সন্তাপ হ’ব,
16মূৰ তুলিলে, তুমি সিংহৰ নিচিনাকৈ মোক মৃগয়া কৰিবা,
17তুমি মোৰ অহিতে নতুন নতুন সাক্ষী আনিবা, মোৰ অহিতে তোমাৰ ক্রোধ বঢ়াবা,
18তেন্তে কিয় তুমি মোক গৰ্ভৰ পৰা বাহিৰ কৰিলা?
19মই নোহোৱাৰ নিচিনা হলোঁহেঁতেন,
20মোৰ দিন কেইটা তাকৰ নহয়নে? তেন্তে ক্ষান্ত হোৱা।
21য’ৰ পৰা মই উলটি নাহিম,