1তেতিয়া ইয়োবে পুনৰায় উত্তৰ কৰি ক’লে,
2মই এইৰূপ অনেক কথা শুনিলো;
3বায়ুতুল্য কথাৰ জানো কেতিয়াবা শেষ হয়?
4ময়ো তোমালোকৰ দৰে উত্তৰ দিব পাৰোঁ;
5অস্ মই মুখেৰেহে তোমালোকক সবল কৰিলোহেঁতেন,
6মই কথা কলেও মোৰ ক্লেশৰ উপশম নহয়,
7কিন্তু তেওঁ এতিয়া মোক ক্লান্ত কৰিলে;
8তুমি মোৰ শৰীৰ শীৰ্ণ কৰিলা, সেয়ে মোৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষী হৈছে;
9তেওঁ ক্ৰোধত মোক বিদাৰিলে, আৰু তাড়নাও কৰিলে;
10লোকে মোৰ বিৰুদ্ধে মুখ মেলে;
11ঈশ্বৰে মোক অধৰ্মিৰ হাতত সমৰ্পণ কৰিলে,
12মই শান্তিৰে আছিলোঁ আৰু তেওঁ মোক ভাঙি পৃথক কৰিলে,
13তেওঁৰ ধনুৰ্দ্ধৰবোৰে মোক আগুৰি ধৰে;
14তেওঁ মোৰ প্ৰাচীৰৰ যোগেদি বাৰে বাৰে ভাঙে;
15মই ছালৰ ওপৰত চট কাপোৰ সিয়াই ললোঁ,
16যদিও মোৰ হাতত অত্যাচাৰ নাই,
17তথাপি কান্দোতে কান্দোতে মোৰ মুখ বিকৃত হ’ল,
18হে পৃথিৱী, তুমি মোৰ তেজ নাঢাকিবা,
19চোৱা, এতিয়াও মোৰ সাক্ষী স্বৰ্গত আছে,
20মোৰ চকুৱে যেতিয়া ঈশ্বৰৰ কাৰণে অশ্রু বিসৰ্জন কৰে,
21যেনেদৰে এজন মানুহে নিজ চুবুৰীয়াৰ সৈতে কৰে,