1তেতিয়া তৈমনীয়া ইলীফজে পুনৰায় উত্তৰ কৰি ক’লে,
2মানুহ জানো ঈশ্বৰৰ উপকাৰী হব পাৰে?
3তুমি ধাৰ্মিক হলে সৰ্ব্বশক্তিমান জনাৰ কিবা হিত হব নে?
4তেওঁলৈ তোমাৰ কি ভয়, তাৰ কাৰণেহে তেওঁ জানো তোমাক অনুযোগ কৰে?
5তোমাৰ দুষ্টতা অধিক নহয় নে?
6কিয়নো তুমি অকাৰণতে নিজ ভাইৰ পৰা বন্ধক ল’লা,
7তুমি তৃষ্ণাতুৰ লোকক পানী নিদিলা,
8কিন্তু দেশখন পৰাক্ৰমী জনাৰেই আছিল;
9তুমি বিধৱাসকলক শুদা হাতে বিদায় দিলা;
10এই হেতুকে তোমাৰ চাৰিওফালে ফান্দ আছে;
11তুমি আন্ধাৰ দেখা নাই নে?
12ঈশ্বৰ নিচেই ওখত থকা স্বৰ্গত নাই নে?
13তুমি কৈছা, “ঈশ্বৰে কি জানে?
14ঘন মেঘে আঁৰ কৰি ধৰাত, তেওঁ দেখিবলৈ নাপায়,
15তুমি পুৰণি পথকে ধৰি থাকিবা নে,
16সিহঁতক অকালতে ধৰি নিয়া হৈছিল;
17সেই সময়ত সিহঁতে ঈশ্বৰক কৈছিল, “আমাৰ পৰা দূৰ হোৱা;”
18তথাপি তেওঁ সিহঁতৰ ঘৰবোৰ উত্তম উত্তম দ্ৰব্যেৰে পৰিপূৰ্ণ কৰিছিল;
19তাকে দেখি ধাৰ্মিকসকলে আনন্দ কৰে;
20আৰু কয়, “আমাৰ বিৰুদ্ধে উঠাবোৰ নিশ্চয়ে বিনষ্ট হল;
21এতিয়া তুমি তেৱেঁ সৈতে পৰিচয় কৰি শাস্তি লাভ কৰা;
22তেওঁৰ মুখৰ পৰা ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা,
23যদি তুমি সৰ্ব্বশক্তিমান জনালৈ ঘূৰা, আৰু তোমাৰ তম্বুৰ পৰা অধৰ্ম দূৰ কৰা,
24তোমাৰ বহুমূল্য ধন ধূলিত ৰাখা,
25তাতে সৰ্ব্বশক্তিমান জনা তোমাৰ বহুমূল্য ধন হ’ব,
26কিয়নো তেতিয়া তুমি সৰ্ব্বশক্তিমান জনাত আনন্দ কৰিবা,
27তুমি তেওঁৰ আগত প্ৰাৰ্থনা কৰিলে তেওঁ শুনিব;
28তুমি কোনো বিষয় মনত স্থিৰ কৰিলে,
29বিপদৰ কালত তুমি কবা, উন্নতি হব;