1পাছত ইয়োবে আকৌ কথা উত্থাপন কৰিলে আৰু ক’লে,
2অস, আগৰ মাহ কেইটাত,
3যি কালত মোৰ মূৰৰ ওপৰত তেওঁৰ প্ৰদীপ জ্বলি আছিল,
4যি কালত ঈশ্বৰৰ বন্ধুতাই মোৰ তম্বু ৰাখিছিল,
5সেই কালত সৰ্ব্বশক্তিমান জনা মোৰ লগত থাকিছিল,
6যি কালত মই গাখীৰৰ ওপৰতহে খোজ কাঢ়িছিলোঁ,
7যেতিয়া মই নগৰলৈ গৈ ৰাজদুৱাৰত উপস্থিত হৈছিলোঁ,
8তেতিয়া ডেকাসকলে মোক দেখি লুকাইছিল,
9প্ৰধান লোকসকলে কথা কবলৈ এৰি,
10ডাঙৰীয়াবিলাকে তালুত জিভা লগাই মনে মনে আছিল।
11কিয়নো লোকে কাণেৰে শুনি মোক ধন্য বুলিছিল,
12কাৰণ কাতৰোক্তি কৰা দৰিদ্ৰক মই উদ্ধাৰ কৰিছিলোঁ,
13বিনষ্ট হবলগীয়া মানুহৰ আশীৰ্ব্বাদ মোৰ ওপৰত পৰিছিল;
14মই ধাৰ্মিকতাক পিদ্ধিছিলোঁ, আৰু ধাৰ্মিকতাই মোক পিন্ধিছিল,
15মই অন্ধৰ চকু আছিলোঁ;
16মই দৰিদ্ৰবিলাকৰ পিতৃ আছিলোঁ।
17মই দুৰাচাৰী লোকৰ জামু দাঁত ভাঙিছিলোঁ,
18তেতিয়া মই ভাবিছিলোঁ যে, মই নিজ বাঁহত মৰিম,
19আৰু পানী সোমাবলৈ মোৰ শিপা মুকলি হৈ থাকিব,
20মোৰ নাম-মৰ্য্যদাও মোত সতেজ হৈ থকিব,
21লোকবিলাকে মোলৈ কাণ পাতি বাট চাইছিল,
22মোৰ কথাৰ শেষত সিবিলাকৰ কোনেও উত্তৰ নকৰিছিল;
23বৰষুণলৈ অপেক্ষা কৰাৰ দৰে সিবিলাকে মোলৈকো অপেক্ষা কৰিছিল,
24সিবিলাক নিৰাশ হলে মই সিবিলাকলৈ মিচিকিয়াই হাঁহিছিলোঁ,