1তুমি জানো পৰ্ব্বতৰ বনৰীয়া ছাগলীবোৰৰ জগা কাল জানা?
2সিহঁতে কেইমাহ গৰ্ভধাৰণ কৰে, তাক তুমি নিৰ্ণয় কৰিব পাৰা নে?
3সিহঁতে আঠু পাৰিহে গৰ্ভৰ পৰা পোৱালি উলিয়ায়,
4সিহঁতৰ পোৱালিবোৰ অৰণ্যতে শক্তিশালী আৰু ডাঙৰ-দীঘল হয়;
5বনৰীয়া গাধক কোনে স্বাধীন কৰি এৰি দিলে?
6মই অৰণ্যক তাৰ ঘৰ কৰিলোঁ,
7সি নগৰৰ কোলাহল হেয়জ্ঞান কৰে;
8চাৰণভুমিৰ দৰে সি পৰ্ব্বতমালাত ঘূৰি ফুৰে;
9মেঠনে তোমাৰ তলত খাটিবলৈ মান্তি হব নে?
10তুমি জোঁট-জৰী লগাই মেঠনক সীৰলুত ৰাখিব পাৰা নে?
11তাৰ বল অধিক হোৱাৰ কাৰণে তুমি তাক বিশ্বাস কৰিবা নে?
12সি তোমাৰ খেতিৰ শস্য ঘৰলৈ আনিব বুলি,
13উট চৰাইৰ ডেউকাই উল্লাস কৰে,
14তাই মাটিত নিজৰ কণী পাৰি এৰি থৈ যায়,
15কোনোবাই তাক ভৰিৰে ভাঙি পেলাব বুলি,
16পৰৰ পোৱালিৰ নিচিনাকৈ তাই নিজৰ পোৱালিবোৰলৈ নিৰ্দ্দয় ব্যৱহাৰ কৰে,
17কিয়নো ঈশ্বৰে তাইক জ্ঞানহীন কৰিলে,
18কিন্তু যেতিয়া তাই ডেউকা কোবাই কোবাই লৰ মাৰে,
19ঘোঁৰাক জানো তুমি বল দিলা?
20তাক ফৰিঙৰ দৰে জপিওৱা জানো তুমি কৰিলা?
21সি উপত্যকাত ভৰি মাৰে, আৰু নিজৰ বলত উল্লাস কৰে,
22সি ভয়ক হাঁহে, আৰু আতংকিত নহয়;
23তূণে তাৰ বিৰুদ্ধে পাৰ্শ্বদেশত শব্দ কৰে;
24সি ক্ৰোধত ভয়ানক মুৰ্ত্তি ধৰি মাটি গ্ৰাস কৰে;
25শিঙাধ্বনি যেতিয়া শুনে সি হিঁ হিঁ শব্দ কৰে;
26তোমাৰ বুদ্ধিৰেই জানো শেনে ওপৰলৈ উড়া মাৰে,
27ঈগল পক্ষীয়ে জানো তোমাৰ আজ্ঞাত ওপৰলৈ উঠে,
28সি শিলত বাস কৰে, তাতেই তাৰ বাহ;
29সেই ঠাইৰে পৰা সি আহাৰ মনে;