1তেতিয়া ইয়োবে উত্তৰ দি ক’লে,
2“অস, মোৰ মনৰ বেজাৰ জুখিব পৰা হ’লে,
3কিয়নো সেয়ে হোৱা হ’লে, ই সমুদ্ৰৰ বালিতকৈয়ো গধুৰ হ’লহেঁতেন;
4কিয়নো সৰ্ব্বশক্তিমান জনাৰ বাণবোৰ মোৰ অন্তৰত সোমাল,
5বনৰীয়া গাধই ঘাঁহ পালে জানো চিঞৰে?
6যিহৰ সোৱাদ নাই, তাক জানো লোণ নিদিয়াকৈ খোৱা যায়?
7মোৰ প্ৰাণে যি যি চুবলৈ অসন্মত,
8অস! মোৰ নিবেদন সফল হোৱা হ’লে,
9অস! ঈশ্বৰে অনুগ্ৰহ কৰি মোক গুড়ি কৰা হ’লে,
10সেয়ে হোৱা হ’লেও মই শান্ত্বনা পালোহেঁতেন,
11মোৰ বলনো কি, মই যে অপেক্ষা কৰিম?
12মোৰ বল জানো শিলৰ বল?
13মই একেবাৰেই উপায়হীন নহওঁ নে?
14নিৰাশ হৈ যোৱা জনে নিজ বন্ধুৰ পৰা দয়া পাব লাগে;
15মোৰ ভাইসকল পৰ্ব্বতৰ জুৰিৰ নিচিনা বিশ্বাসঘাতক;
16সেইবোৰ বৰফৰ কাৰণে ঘোলা হৈ পৰে,
17কিন্তু শীতকাল হোৱামাত্ৰে সেইবোৰ লুপ্ত হয়,
18সেইবোৰৰ কাষে কাষে যোৱা ভ্রমনকৰীদলবোৰে বাট এৰি যায়,
19তেমাৰ ভ্রমনকাৰীদলবোৰে সেইবোৰক বিচাৰে,
20কিন্তু তেওঁলোক আশাত বঞ্চিত হয়,
21কিয়নো এতিয়া তোমালোক একো নোহোৱা;
22মই জানো তোমালোকক কৈছিলোঁ যে, মোক কিছু দিয়া;
23বা শত্ৰুৰ হাতৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰা,
24মোক শিক্ষা দিয়া, তাতে মই নিমাতে থাকিম;
25ন্যায় বাক্য কেনে বেদনাদায়ক!
26তুমি কি বায়ুতুল্য কথাৰে নিৰাশজনক আচৰণ কৰিবা,
27তোমালোকে দেখোন পিতৃহীনৰেই চিঠি খেলালাহেঁতেন,
28এতিয়া তোমালোকে অনুগ্ৰহ কৰি মোলৈ চোৱা;
29মই মিনতি কৰোঁ, তোমালোকে পুনৰায় আৰম্ভ কৰা, কোনো অন্যায় নহওঁক;