1যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰা, কিয়নো তেওঁ মঙ্গলময়;
2যিহোৱাৰ মুক্ত লোকসকলে এই কথা কওঁক,
3যি সকলক তেওঁ নানা দেশৰ পৰা গোট খোৱালে,
4তেওঁলোকে মৰুভূমিৰ নিৰ্জন পথত ভ্ৰমি ফুৰিছিল,
5তেওঁলোক ক্ষুধিত আৰু তৃষ্ণার্ত হ’ল;
6তেতিয়া তেওঁলোকে সঙ্কটত পৰি যিহোৱাৰ আগত কাতৰোক্তি কৰিলে;
7তেওঁ পোন বাটেদি তেওঁলোকক গমন কৰালে;
8মানুহৰ প্রতি যিহোৱাৰ আচৰিত কার্যৰ কাৰণে
9কিয়নো তেওঁ পিপাসিত প্ৰাণক তৃপ্ত কৰে;
10কোনো লোক অন্ধকাৰ আৰু মৃত্যুচ্ছায়াৰ মাজত বহিছিল;
11কাৰণ তেওঁলোকে যিহোৱাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্রোহ কৰিছিল;
12সেই বাবেই তেওঁ কঠোৰ পৰিশ্ৰম দি তেওঁলোকৰ হৃদয়ক অৱনত কৰিলে;
13তেতিয়া সঙ্কটৰ কালত তেওঁলোকে যিহোৱাৰ আগত ক্রন্দন কৰিলে;
14তেওঁ তেওঁলোকক আন্ধকাৰ আৰু মৃত্যুচ্ছায়াৰ পৰা বাহিৰ কৰি আনিলে;
15মানুহৰ প্রতি যিহোৱাৰ আচৰিত কার্যৰ কাৰণে
16তেওঁ পিতলৰ দুৱাৰবোৰ ভাঙি পেলালে;
17যি সকল নিৰ্ব্বোধ,
18তেওঁলোকে সকলো খোৱা বস্তুকে ঘিণ কৰিলে;
19সঙ্কটৰ কালত তেওঁলোকে যিহোৱাৰ আগত ক্রন্দন কৰিলে;
20তেওঁ নিজ বাক্য পঠাই তেওঁলোকক সুস্থ কৰিলে;
21মানুহৰ প্রতি যিহোৱাৰ আচৰিত কার্যৰ কাৰণে
22তেওঁলোকে ধন্যবাদাৰ্থক বলি উৎসৰ্গ কৰক;
23যিসকলে জাহাজত উঠি সাগৰত অহা-যোৱা কৰে,
24তেওঁলোকে যিহোৱাৰ কাৰ্যবোৰ দেখে,
25তেওঁৰ আজ্ঞাৰ দ্বাৰাই প্ৰচণ্ড ধুমুহা হ’ল;
26ঢৌবোৰ বহু ওপৰলৈ উঠে, পুনৰ বহু গভীৰলৈ নামি আহে;
27মতলীয়া মানুহৰ দৰে তেওঁলোকে ঢলংপলং কৰে;
28সঙ্কটৰ কালত তেওঁলোকে যিহোৱাৰ ওচৰত ক্রন্দন কৰে,
29তেওঁ ধুমুহাক প্রশমিত কৰে,
30সাগৰ শান্ত হোৱাৰ কাৰণে তেওঁলোকে আনন্দ কৰে;
31মানুহৰ প্রতি যিহোৱাৰ আচৰিত কার্যৰ কাৰণে
32সমাজৰ মাজত তেওঁলোকে তেওঁৰ গৌৰৱ-কীৰ্ত্তন কৰক,
33নদীবোৰক তেওঁ মৰুভূমিলৈ,
34তেওঁ ফলৱান দেশক লোণাময় অনুর্বৰ ভূমি কৰে,
35তেওঁ মৰুভূমিক জলাশয়লৈ,
36ক্ষুধাতুৰ লোকসকলক তেওঁ তাত বসতি কৰায়;
37তেওঁলোকে পথাৰত বীজ সিঁচে, দ্ৰাক্ষালতা ৰোৱে,
38তেওঁ তেওঁলোকক আশীৰ্ব্বাদ কৰে আৰু তেওঁলোক সংখ্যাত অতিশয় বৃদ্ধি পায়;
39উপদ্ৰৱ, বিপদ আৰু শোকত পুনৰ তেওঁলোক সংখ্যাত হ্রাস পায়,
40তেওঁ উচ্চপদৰ লোকসকলৰ ওপৰত অপমান বৰষায়,
41কিন্তু তেওঁ দৰিদ্ৰক দুখৰ পৰা তুলি আনি উচ্চ পদত স্থাপন কৰে,
42তাকে দেখি ধাৰ্মিক লোকে আনন্দ কৰে,