1মই যিহোৱাক প্ৰেম কৰোঁ, কিয়নো তেওঁ মোৰ স্বৰ আৰু কাকুতি শুনিলে।
2তেওঁ মোৰ কথালৈ কাণ পাতিলে,
3মই মৃত্যুৰ জৰীত বান্ধ খাই পৰিছিলোঁ,
4তেতিয়া মই যিহোৱাৰ নামেৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিলোঁ,
5যিহোৱা দয়াময় আৰু ধাৰ্মিক;
6যিহোৱাই অমায়িক লোকক ৰক্ষা কৰে;
7হে মোৰ প্রাণ, তোমাৰ বিশ্ৰাম-স্থানলৈ উভটি যোৱা,
8কাৰণ তুমিয়েই মৃত্যুৰ পৰা প্ৰাণ,
9মই জীৱিতসকলৰ দেশত যিহোৱাৰ সাক্ষাতে অহা-যোৱা কৰিম।
10যেতিয়া মই কৈছিলোঁ, “মই অতিশয় উৎপীড়িত হৈছোঁ”
11মই উদ্বেগ কৰি কৈছিলোঁ, “সকলো মানুহ মিছলীয়া।”
12যিহোৱাই মোলৈ কৰা সকলো মঙ্গলৰ পৰিবর্তে
13মই পৰিত্ৰাণৰ পানপাত্ৰ তুলি ধৰিম,
14মই যিহোৱাৰ ওচৰত মোৰ সঙ্কল্পবোৰ পূর্ণ কৰিম;
15যিহোৱাৰ দৃষ্টিত তেওঁৰ বিশ্বাসীসকলৰ মৃত্যু বহুমূল্য।
16হে যিহোৱা, সচাঁকৈয়ে মই তোমাৰ দাস হওঁ;
17মই তোমাৰ উদ্দেশ্যে ধন্যবাদাৰ্থক বলি উৎসৰ্গ কৰিম;
18মই যিহোৱাৰ ওচৰত মোৰ সঙ্কল্পবোৰ পূর্ণ কৰিম;