1হে ঈশ্বৰ, তুমি মোক ৰক্ষা কৰা,
2মই যিহোৱাক ক’লোঁ, “তুমিয়েই মোৰ প্ৰভু;
3পৃথিবীত যি সকল পবিত্ৰ লোক থাকে তেওঁলোক মহান;
4যিসকলে আন দেৱতাক মনোনীত কৰে,
5যিহোৱা, তুমিয়েই মোৰ আধিপত্যৰ মনোনীত ভাগ আৰু মোৰ পান-পাত্র;
6মোৰ সীমাৰ মাজত যি ঠাই পৰিছে, সেয়ে মনোহৰ ঠাই,
7যি জনাই মোক সুবুদ্ধি দিয়ে, মই সেই যিহোৱাৰ ধন্যবাদ কৰিম;
8মই যিহোৱাক সদায় মোৰ সন্মূখত ৰাখোঁ;
9এই কাৰণে মোৰ মন আনন্দেৰে ভৰা,
10কিয়নো তুমি মোৰ প্ৰাণ চিয়োলত ত্যাগ নকৰিবা,