1হে ইস্ৰায়েলৰ ৰখীয়া, কাণ পাতা;
2তুমি ইফ্ৰয়িম, বিন্যামীন আৰু মনচি ফৈদৰ সন্মুখত তোমাৰ পৰাক্ৰম জগাই তোলা,
3হে ঈশ্বৰ, তুমি আমাৰ অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্ত্তন কৰা;
4হে বাহিনীবোৰৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা, তোমাৰ লোকসকলৰ প্ৰাৰ্থনাত, তুমি কিমান কাললৈ ক্ৰোধ কৰি থাকিবা?
5তুমি তেওঁলোকক চকুলোৰ আহাৰ খাবলৈ দিলা,
6তুমি আমাক এনে কাৰণ কৰিলা যাতে আমাৰ প্রতিবেশী জাতিবোৰে আমাক লৈ বিবাদ কৰে।
7হে বাহিনীবোৰৰ ঈশ্বৰ, আমাৰ অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্ত্তন কৰা;
8তুমি মিচৰৰ পৰা এজোপা দ্ৰাক্ষালতাৰ দৰে আমাক তুলি আনিলা;
9তুমি তাৰ কাৰণে ভূমি পৰিস্কাৰ কৰিলা;
10তাৰ ছাঁয়াত পাহাৰ-পৰ্ব্বতবোৰ ঢাক খাই গ’ল;
11সমুদ্ৰলৈকে ইয়াৰ শাখাবোৰ আৰু ফৰাৎ নদী পর্যন্ত ইয়াৰ অঙ্কুৰবোৰ বিস্তাৰিত হ’ল।
12তেন্তে কিয় তুমি তাৰ দেৱাল ভাঙি পেলালা?
13বনৰ বৰাহে আহি তাক নষ্ট কৰে;
14হে বাহিনীবোৰৰ ঈশ্বৰ, তুমি উলটি আহাঁ;
15যি পুলি গছক তুমি নিজৰ সোঁ হাতেৰে ৰোপন কৰিলা;
16সেই গছ জুইত পোৰা হ’ল, তাক কাটি পেলোৱা হৈছে;
17কিন্তু তোমাৰ সোঁ হাতৰ লোকৰ ওপৰত তুমি নিজৰ হাত ৰাখা;
18তাতে আমি কেতিয়াও তোমাৰ ওচৰৰ পৰা উলটি নাযাম;