1হে মোৰ পৰিত্ৰাণৰ ঈশ্বৰ যিহোৱা,
2তোমাৰ আগত মোৰ প্রার্থনা উপস্থিত হওঁক;
3কাৰণ মোৰ প্রাণ দুখেৰে ভৰি পৰিছে,
4গাতলৈ নামি যোৱাবোৰৰ লগত মই গণিত হৈছোঁ;
5মই মৃতবোৰৰ মাজত পৰিত্যাগ কৰা লোকৰ দৰে হৈছোঁ;
6তুমি মোক গাতৰ সকলোতকৈ তলৰ ঠাইত ৰাখিছা,
7হে ঈশ্বৰ, তোমাৰ ক্ৰোধে মোক বেৰি ধৰিছে,
8তুমি মোৰ চিনাকিবোৰক মোৰ পৰা দূৰ কৰিছা;
9দুখতে মোৰ চকুৰ দৃষ্টি কমি আহিছে;
10মৃতজনৰ কাৰণে জানো তুমি আচৰিত কৰ্ম কৰা?
11মৈদামত জানো তোমাৰ গভীৰ প্রেমৰ বৰ্ণনা আৰু বিনাশৰ ঠাইত জানো তোমাৰ বিশ্বস্ততাৰ কথা প্ৰচাৰ কৰা হব?
12অন্ধকাৰ স্থানত জানো তোমাৰ আচৰিত কৰ্ম জনা যাব?
13হে যিহোৱা, মই, মই হলে তোমাৰ ওচৰত কাকুতি কৰি কান্দিছোঁ,
14হে যিহোৱা, কিয় তুমি মোক ত্যাগ কৰিছা?
15মই ল’ৰা কালৰে পৰা দুখী আৰু মৃতপ্ৰায় হৈ আছোঁ;
16তোমাৰ প্ৰচণ্ড ক্ৰোধ মোৰ ওপৰেদি বৈ গৈছে;
17সেইবোৰে পানীৰ ঢল অহাৰ দৰে ওৰে দিনটো মোক আৱৰি ৰাখিছে;