1হে প্ৰতিফল দিওঁতা ঈশ্বৰ যিহোৱা,
2হে পৃথিৱীৰ বিচাৰকৰ্ত্তা, তুমি উঠা,
3হে যিহোৱা, দুষ্টবোৰে কিমান কাল,
4তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা দাম্ভিক কথাবোৰ বাহিৰ হৈ আহে;
5হে যিহোৱা, তোমাৰ লোকসকলক তেওঁলোকে চূর্ণ কৰিছে;
6বিধৱা আৰু বিদেশী লোকক তেওঁলোকে বধ কৰিছে;
7তেওঁলোকে ক’য়, “যিহোৱাই নেদেখিব; যাকোবৰ ঈশ্বৰে মন নকৰিব।”
8হে বিবেকহীনবোৰ, তোমালোকে বিবেচনা কৰা;
9যি জনাই কাণ সৃষ্টি কৰিলে, তেওঁ জানো নুশুনিব?
10যি জনাই সকলো জাতিকে শাসন কৰে আৰু লোকসকলক শিক্ষা দিয়ে,
11যিহোৱাই মানুহৰ সকলো চিন্তা জানে;
12হে যিহোৱা, ধন্য সেইসকল লোক যাক তুমি শাসন কৰা,
13যাতে তেওঁলোকে বিপদৰ কালত জিৰণি পায়,
14কিয়নো যিহোৱাই নিজৰ লোকসকলক ত্যাগ নকৰিব,
15ন্যায়বিচাৰ পুনৰ ধাৰ্মিকতাৰ ওচৰলৈ উভটি আহিব;
16কোনে মোৰ পক্ষ হৈ দুষ্টবোৰৰ বিৰুদ্ধে উঠিব?
17যদি যিহোৱাই মোক সহায় নকৰে,
18যেতিয়াই মই ভাৱো যে, মোৰ ভৰি পিছলি গৈছে,
19মোৰ মন যেতিয়া দুঃচিন্তাৰে ভৰি পৰে,
20দুর্নীতিপৰায়ণ শাসনকর্তাসকলে দুষ্কার্যৰ কাৰণে বিধি স্থাপন কৰে,
21তেওঁলোকে ধাৰ্মিকৰ প্ৰাণৰ বিৰুদ্ধে গোট খায়;
22কিন্তু যিহোৱাই মোৰ দুৰ্গ;