1যেতিয়া মই ইস্ৰায়েলক সুস্থ কৰিব বিচাৰো,
2কিন্তু তেওঁলোকে নিজৰ মনত বিবেচনা কৰি নাচায় যে, তেওঁলোকৰ সকলো দুষ্টতা মই মনত ৰাখোঁ।
3তেওঁলোকে দুষ্টতাৰে সৈতে তেওঁলোকৰ ৰজাক আৰু মিছা কথাৰে সৈতে প্ৰধান লোকসকলক আনন্দিত কৰে।
4তেওঁলোক সকলোৱেই ব্যভিচাৰী;
5আমাৰ ৰজাৰ উৎসৱৰ দিনা প্রধান লোকসকল দ্ৰাক্ষাৰসৰ ৰাগীত অসুস্থ হৈছিল;
6কিয়নো এক তন্দুৰৰ দৰে প্রজ্বলিত হৃদয়েৰে সৈতে,
7তেওঁলোক সকলোৱেই এটা তন্দুৰৰ দৰেই তপত;
8ইফ্ৰয়িম অন্যান্য জাতিবোৰৰ লগত মিলি গৈছে;
9বিদেশীসকলে তেওঁৰ শক্তি দুর্বল কৰিলে,
10ইস্ৰায়েলৰ অহঙ্কাৰেই তেওঁৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিছে;
11ইফ্ৰয়িম যেন এটা অজলা কপৌ হ’ল, একেবাৰে বুদ্ধিহীন;
12কিন্তু তেওঁলোক যেতিয়া যাব, মই তেতিয়া তেওঁলোকৰ ওপৰত মোৰ জাল পেলাম;
13তেওঁলোকৰ সন্তাপ হ’ব!
14তেওঁলোকে নিজৰ বিচনাৰ ওপৰত বিলাপ কৰিলে,
15যদিও মই তেওঁলোকক শিক্ষা দিলোঁ আৰু তেওঁলোকৰ বাহু শক্তিশালী কৰিলোঁ,