1І адказваў Ёў і сказаў:
2як ты дапамог бясьсіламу, падтрымаў мышцу нямоглага!
3Як раду ты даў ня мудраму і як ва ўсёй поўніцы растлумачыў!
4Каму ты казаў гэтыя словы, і чый дух выходзіў зь цябе?
5Рэфаімы трымцяць пад водамі, і тыя, што жывуць у іх.
6Апраметная аголена прад Ім, і няма покрыва Авадону.
7Ён расхінуў поўнач над пустатою, павесіў зямлю ні на чым.
8Ён заключае воды ў аблоках Сваіх, і воблака не расьсядаецца пад імі.
9Ён паставіў трон Свой, расхінуў над ім воблака Сваё.
10Рысу правёў над паверхняю вады, да межаў сьвятла зь цемраю.
11Слупы нябёсаў дрыжаць і жахаюцца ад грозьбы Ягонай.
12Сілаю Сваёю хвалюе мора і розумам Сваім змагае ягоную дзёрзкасьць.
13Ад духу Ягонага - цудоўнасьць неба; рука Ягоная ўтварыла борздага скарпіёна.
14Вось, гэта частка шляхоў Ягоных; і як мала мы чулі пра Яго! А гром магутнасьці Ягонай хто можа зразумець?