1Браты! упадабаньне майго сэрца і малітва да Бога за Ізраіля на збавеньне.
2Бо сьведчу ім, што маюць руплівасьць Божую, а не паводле розуму.
3Бо, не разумеючы Божай праведнасьці і імкнучыся паставіць сваю праведнасьць, яны не скарыліся праведнасьці Божай;
4бо канец закона - Хрыстос, дзеля праведнасьці кожнаму веруючаму.
5Майсей піша пра праведнасьць ад закона: "чалавек, які яго выконвае, жыць будзе ім".
6А праведнасьць ад веры так кажа: "не кажы ў сэрцы тваім: хто ўзыдзе на неба?" - каб Хрыста зьвесьці;
7альбо: "хто сыдзе ў бездань?" - каб Хрыста зь мёртвых узьвесьці.
8А што кажа Пісаньне?
9Бо калі вуснамі тваімі будзеш вызнаваць Ісуса за Госпада і сэрцам тваім верыць, што Бог уваскрэсіў Яго зь мёртвых, ты выратуешся;
10бо сэрцам вераць дзеля праведнасьці, а вуснамі вызнаюць на збавеньне.
11Бо Пісаньне кажа: "кожны, хто верыць у Яго, не пасаромлены будзе".
12Тут няма розьніцы паміж Юдэем і Элінам, бо адзін Гасподзь ва ўсіх, шчодры да ўсіх, хто Яго заклікае.
13Бо "кожны, хто пакліча імя Госпада, уратуецца".
14Але як паклікаць Таго, у Каго ня ўверавалі? як верыць у Таго, пра Каго ня чулі? як пачуць без прапаведніка?
15І як прапаведаваць, калі ня будзе пасланых? як напісана: "якія прыгожыя ногі ў вястуноў міру, вястуноў добрай весткі!"
16Але ня ўсе паслухаліся зьвеставаньня. Бо Ісая кажа: "Госпадзе! хто паверыў пачутаму ад нас?"
17Такім чынам, вера ад слуханьня, а слуханьне - ад слова Божага.
18Але пытаюся: хіба яны ня чулі? Наадварот,
19Яшчэ пытаюся: хіба Ізраіль ня ведаў? Першы кажа Майсей:
20А Ісая сьмела маўляе:
21А пра Ізраіля кажа: "цэлы дзень Я працягваў рукі Мае да люду няслухмянага і ўпарцістага".