1Кіроўцу хору. Псальма Давідава.
2Пачуй, Божа, голас мой у малітве маёй; ад страху ворага душу маю аслані.
3Ахавай мяне ад намыслаў падступных, ад бунту злыдняў,
4якія язык свой навастрылі, як меч; напнулі лук свой - слова зьедлівае,
5каб употай страляць у беззаганнага; яны зьнянацку страляюць па ім, і не баяцца.
6Яны ўмацавалі сябе ў намеры ў ліхім; змовіліся таемна сеткі паставіць; казалі: хто іх убачыць?
7Яны крыўды шукаюць, віжуюць і сочаць і падкопваюцца да нутра чалавечага і да глыбіняў сэрца.
8Але Бог паб]е іх стралою: зьнянацку будуць яны пацэлены.
9Языком сваім яны заб'юць самі сябе; усе, хто іх бачыць, адыдуць ад іх.
10І збаяцца ўсе людзі, і абвесьцяць дзею Божую, і зразумеюць, што гэта дзея Яго.
11А праведны ўзьвесяліцца ў Богу і на Яго спадзявацца будзе; і пахвалены будуць усе справядлівыя сэрцам!