Hosea 2:1-23 BCN1988 - Bible AI

1Dywedwch wrth eich brodyr, 'Fy-mhobl', ac wrth eich chwiorydd, 'Cafodd-drugaredd'.

2Plediwch �'ch mam, plediwch � onid yw'n wraig i mi, a minnau'n u373?r iddi hi? � ar iddi symud ei phuteindra o'i hwyneb, a'i godineb oddi rhwng ei bronnau.

3Onid e, byddaf yn ei diosg yn noeth a'i gosod fel ar ddydd ei geni, a'i gwneud fel anialwch a'i gosod fel tir sych, a'i lladd � syched;

4ni wnaf drugaredd �'i phlant, am eu bod yn blant puteindra.

5Oherwydd i'w mam buteinio, ac i'r hon a'u cariodd ymddwyn yn waradwyddus, a dweud, 'Af ar �l fy nghariadon, sy'n rhoi imi fy mara a'm du373?r, fy ngwl�n a'm llin, fy olew a'm diod' �

6am hynny, caeaf ei ffordd � drain, a gosodaf rwystr rhag iddi gael ei llwybrau.

7Fe ymlid ei chariadon heb eu dal, fe'u cais heb eu cael; yna dywed, 'Dychwelaf at y gu373?r oedd gennyf, gan ei bod yn well arnaf y pryd hwnnw nag yn awr.'

8Ond ni u373?yr hi mai myfi a roddodd iddi u375?d a gwin ac olew, ac amlhau iddi arian ac aur, pethau a roesant hwy i Baal.

9Felly, cymeraf yn �l fy u375?d yn ei bryd a'm gwin yn ei dymor; dygaf ymaith fy ngwl�n a'm llin, a guddiai ei noethni.

10Yn awr, dinoethaf ei gwarth gerbron ei chariadon, ac ni fyn yr un ohonynt ei chipio o'm llaw.

11Rhof derfyn ar ei holl lawenydd, ei gwyliau, ei newydd-loerau, ei Sabothau a'i gwyliau sefydlog.

12Difethaf ei gwinwydd a'i ffigyswydd, y dywedodd amdanynt, 'Dyma fy nh�l, a roes fy nghariadon i mi.' Gwnaf hwy'n goedwig, a bydd yr anifeiliaid gwylltion yn eu difa.

13Cosbaf hi am ddyddiau gu373?yl y Baalim, pan losgodd arogldarth iddynt, a gwisgo'i modrwy a'i haddurn, a mynd ar �l ei chariadon a'm hanghofio i," medd yr ARGLWYDD.

14Am hynny, wele, fe'i denaf; af � hi i'r anialwch, a siarad yn dyner wrthi.

15Rhof iddi yno ei gwinllannoedd, a bydd dyffryn Achor yn ddrws gobaith. Yno fe ymetyb hi fel yn nyddiau ei hieuenctid, fel yn y dydd y daeth i fyny o wlad yr Aifft.

16Yn y dydd hwnnw," medd yr ARGLWYDD, "gelwi fi 'Fy ngu373?r', ac ni'm gelwi mwyach 'Fy Baal';

17symudaf ymaith enwau'r Baalim o'i genau, ac ni chofir hwy mwy wrth eu henwau.

18Yn y dydd hwnnw gwnaf i ti gyfamod �'r anifeiliaid gwylltion, ac adar yr awyr ac ymlusgiaid y ddaear; symudaf o'r tir y bwa, y cleddyf, a rhyfel, a gwnaf i ti orffwyso mewn diogelwch.

19Fe'th ddywedd�af � mi fy hun dros byth; fe'th ddywedd�af � mi mewn cyfiawnder a barn, mewn cariad a thrugaredd.

20Fe'th ddywedd�af � mi mewn ffyddlondeb, a byddi'n adnabod yr ARGLWYDD.

21Yn y dydd hwnnw," medd yr ARGLWYDD, "atebaf y nef, ac etyb hithau y ddaear;

22etyb y ddaear yr u375?d, y gwin a'r olew, ac atebant hwythau Jesreel;

23ac fe'i heuaf i mi fy hun yn y tir. Gwnaf drugaredd � Lo-ruhama; dywedaf wrth Lo-ammi, 'Fy mhobl wyt ti', a dywed yntau, 'Fy Nuw'."

British and Foreign Bible Society, 1988
div>