11 C�n. Salm. I feibion Cora.0 Mawr yw'r ARGLWYDD a theilwng iawn o fawl yn ninas ein Duw, ei fynydd sanctaidd.
2Teg o uchder, llawenydd yr holl ddaear, yw Mynydd Seion, ar lechweddau'r Gogledd, dinas y Brenin Mawr.
3Oddi mewn i'w cheyrydd y mae Duw wedi ei ddangos ei hun yn amddiffynfa.
4Wele'r brenhinoedd wedi ymgynnull ac wedi dyfod at ei gilydd;
5ond pan welsant, fe'u synnwyd, fe'u brawychwyd nes peri iddynt ffoi;
6daeth dychryn arnynt yno, a gwewyr, fel gwraig yn esgor,
7fel pan fo gwynt y dwyrain yn dryllio llongau Tarsis.
8Fel y clywsom, felly hefyd y gwelsom yn ninas ARGLWYDD y Lluoedd, yn ninas ein Duw ni a gynhelir gan Dduw am byth. Sela.
9O Dduw, yr ydym wedi portreadu dy ffyddlondeb yng nghanol dy deml.
10Fel y mae dy enw, O Dduw, felly y mae dy fawl yn ymestyn hyd derfynau'r ddaear. Y mae dy ddeheulaw'n llawn o gyfiawnder;
11bydded i Fynydd Seion lawenhau. Bydded i drefi Jwda orfoleddu oherwydd dy farnedigaethau.
12Ymdeithiwch o gwmpas Jerwsalem, ewch o'i hamgylch, rhifwch ei thyrau,
13sylwch ar ei magwyrydd, ewch trwy ei chaerau, fel y galloch ddweud wrth yr oes sy'n codi,
14Dyma Dduw! Y mae ein Duw ni hyd byth bythoedd, fe'n harwain yn dragywydd."