1Til söngstjórans. Eftir Kóraíta. Fyrir kvenraddir. Ljóð.
2Guð er oss hæli og styrkur, örugg hjálp í nauðum.
3Fyrir því hræðumst vér eigi, þótt jörðin haggist og fjöllin bifist og steypist í skaut sjávarins.
4Látum vötnin gnýja og freyða, látum fjöllin gnötra fyrir æðigangi hafsins.
5Elfar-kvíslir gleðja Guðs borg, heilagan bústað Hins hæsta.
6Guð býr í henni, eigi mun hún bifast, Guð hjálpar henni, þegar birtir af degi.
7Þjóðir gnúðu, ríki riðuðu, raust hans þrumaði, jörðin nötraði.
8Drottinn hersveitanna er með oss, Jakobs Guð vort vígi.
9Komið, skoðið dáðir Drottins, hversu hann framkvæmir furðuverk á jörðu.
10Hann stöðvar styrjaldir til endimarka jarðar, brýtur bogann, slær af oddinn, brennir skjöldu í eldi.,,Verið kyrrir og viðurkennið, að ég er Guð, hátt upphafinn meðal þjóðanna, hátt upphafinn á jörðu.``
11,,Verið kyrrir og viðurkennið, að ég er Guð, hátt upphafinn meðal þjóðanna, hátt upphafinn á jörðu.``