Жаратылыстың баст. 18:1-33 KZB2010 - Bible AI

¹Бұдан кейін Жаратқан Ие Ыбырайымға тағы да Мамренің алып емен ағаштары өсіп тұрған тоғайының [1] қасында келіп кетті. [2] Ыбырайым түске таман күн ысығанда шатыр аузында отырған еді.

²Ол айналасына көз тастағанда өзінің алдында үш ер адамның тұрғанын көрді. Ыбырайым оларды көре сала, отырған жерінен ұшып түрегеліп, алдарынан шығып, жерге дейін иіліп сәлем берді.

³Ыбырайым: — Мырза! Рақымыңыз маған түссе, мендей құлыңыздың қасынан өте шықпасаңыз екен.

⁴Қазір-ақ аяқтарыңызды жуу үшін су әкелінеді. Ағаштың саясына жайғасыңыздар.

⁵Құлдарыңыздың үйінен дәм татпай өтіп кетпеңіздер. Сіздерге тамақ әкелейін, әлденіп тынығып алыңыздар. Содан кейін әрі қарай жылжи берерсіздер, — деп өтінді. Олар:

⁵— Жарайды, айтқаның болсын, — деп келісті.

⁶Ыбырайым дереу шатырдағы Сараға барып:

⁶— Тез үш табақ [3] ең таңдаулы ұнды илетіп, күлше нан пісірт, — деді.

⁷Өзі табынға жүгіріп барып, семіз баспақты таңдап алып, қызметшісіне берді. Қызметші баспақты тездетіп сойып, етін қазанға асты.

⁸Бәрі дайын болғаннан кейін Ыбырайым айран, сүт және пісірілген баспақ етін алып, Қонақтардың алдына тартты. Олар ағаш саясында тамақтанып жатқан кезде Ыбырайым қастарында болып, өзі қызмет етті.

⁹Қонақтар: — Әйелің Сара қайда? — деп сұрады. Ыбырайым: — Осында, шатырдың ішінде, — деді.

¹⁰Иеміз: [4] Осы сөздерді Қонақтың артындағы шатырдың аузында тұрған Сара да естіді.

¹⁰— Келесі жылы осы уақытта Мен саған тағы да келемін. Сонда әйелің Сараның ұлы болады! — деп уәде берді.

¹¹Ал Ыбырайым мен Сара қартайған адамдар еді, Сара бала туудан қалған жаста болатын.

¹²Сол себепті ол: «Мен әбден қартайған шағымда [5] осындай қуанышқа кенеле алар ма екенмін? Қожайыным [6] да тым кәрі», — деп іштей күлді.

¹³Ал Иеміз Ыбырайымға: — Сара неліктен күліп тұр? Ол неге «мен енді қартайған шағымда бала туа алар ма екенмін» деп сұрайды?

¹⁴Жаратқан Ие істей алмайтын тым қиын іс бар ма? Мен белгілі кезде: келесі жылы осы уақытта саған тағы да келемін. Сол кезде Сараның ұлы болады! — деп уәдесін бекітті.

¹⁵Сара сасып қалып: — Жоқ, сен күлдің, — деді.

¹⁵— Мен күлген жоқпын, — деп мойындамады. Бірақ Иеміз оған:

¹⁶Қонақтар орындарынан тұрған соң, Содомға қарай бет алды. Оларды жолға шығарып салу үшін Ыбырайым бірге жүрді.

¹⁷Жаратқан Ие: «Өзімнің не істейтінімді Ыбырайымнан қалай жасырмақпын?

¹⁸Ыбырайымнан бір үлкен де күшті халық шығады. Менің ақ батам ол арқылы жер бетіндегі барлық халықтарға жетеді. [7]

¹⁹Мен Ыбырайымды өз балаларына және кейінгі үрім-бұтағына Менің жолыма түсуді, дұрыстық пен әділдікті істеуді үйрету үшін таңдап алдым. Ыбырайым осылай істегенде Менің оған берген уәдем орындалады», — деді.

²⁰Содан Иеміз Ыбырайымға тіл қатып:

²⁰— Менің атыма Содом мен Ғомора қалаларының үстінен қатты дауыспен айтылған шағым түсіп жатыр. [8] Сол жерде жасалған күнәлар тым ауыр.

²¹Сондықтан Мен жерге түсіп, ондағы әділетсіздік Маған жеткен шағым туғызатындай дәрежеде ме, жоқ па, соған көз жеткізбекпін, — деді.

²²Содан кейін ер адамдар бұрылып алып, Содом жаққа беттеді. Бірақ Ыбырайым Иеміздің алдында тұра қалды.

²³Оған жақындап, былай деп өтінді:

²³— Сонда Сен зұлыммен бірге әділді де құртпақсың ба?

²⁴Мүмкін, қалада елу әділ адам бар шығар, Сен оларды шынымен құртпақсың ба? Сол жерге ондағы елу әділ адам үшін рақым еткің келмей ме?

²⁵Сен осылай істеп, әділ жанды жауызбен бірге өлтіріп, оған арам кісіге қарағандай қараудан аулақсың ғой. Бүкіл әлемді Соттаушы [9] әділетті шешім қабылдамаушы ма еді? —

²⁶Сонда Иеміз:

²⁶— Егер Мен Содом қаласынан елу әділ адамды тапсам, соларға бола ол жерге рақым етемін, — деді.

²⁷Ыбырайым:

²⁷— Мен күл мен топырақтан жаралған пенде болсам да, Иеммен сөйлесіп тұрмын.

²⁸Мүмкін, әділ адамдардың саны елу емес, одан бесеуі кем шығар, сонда бесеуіне бола бүкіл қаланы құртпақсың ба? — деп сұрады. Иеміз оған:

²⁸— Егер Мен одан қырық бес әділ кісі тапсам, сол қаланы құртпаймын, — деді.

²⁹Ыбырайым сөзін әрі қарай жалғастырды: — Мен қырық әділ адам үшін де оларға тиіспеймін, — деп жауап берді.

²⁹— Мүмкін, ол жерде тек қырық әділ кісі болатын шығар. — Иеміз:

³⁰Ыбырайым сонда: — Ол жерде отыз әділ адам болса да, Мен оған тиіспеймін, — деп жауап қатты.

³⁰— Уа, Ием, мен тағы да айтқанда ашулана көрме. Мүмкін, ол жерде отыз ғана әділ адам бар болса ше? — деп сұрады. Иеміз оған:

³¹Ыбырайым тағы былай деді: — Жиырма әділ кісі болғанда Мен қаланы қиратпаймын, — деді.

³¹— Мен Иеме еркінсіп тіл қатып тұрмын. Мүмкін, ол жерде тек жиырма әділ кісі болатын шығар. — Иеміз:

³²Ыбырайым Одан: — Мен ол жерді он әділ кісі үшін де құртпаймын, — деп уәде берді.

³²— Уа, Ием, мен тағы бір рет қана айтсам, ашулана көрме. Егер ол жерден небәрі он-ақ табылса ше? — деп сұрады. Иеміз:

³³Иеміз Ыбырайыммен сөйлесіп болған соң, кетіп қалды. Ал Ыбырайым үйіне қайтты.