Жақыптың хаты 1:1-27 KZB2010 - Bible AI

¹Құдайдың және Иеміз Иса Мәсіхтің басыбайлы қызметшісі Жақыптан дүние жүзіне тарап кеткен Исраилдің он екі руына [1] дұғай сәлем!

²Бауырластарым менің, сендер алуан түрлі қиын сынақтарға ұшырағанда, бұл жайтты зор қуанышпен қабылдаңдар. [2]

³Себебі сенімдеріңнің сыналып, берік те шынайы екендігінің дәлелденуі төзімділік тудыратынын білесіңдер.

⁴Тек төзімділіктерің іс жүзінде соңына дейін жетуге тиіс, сонда сендер рухани жағынан жетіліп те кемелденіп, ешбір кемшіліктерің қалмайды. [3]

⁵Ал егер кейбіреулерің даналыққа мұқтаж болсаңдар, Құдайдан сұраңдар, Ол береді. Тәңір Иеміз еш жазғырмай-ақ бәріне жомарттықпен бере салады. [4]

⁶Тек шүбәланбай, сеніммен Құдайдан сұрауларың керек. Себебі күмәнданған адам жел айдап, соқтығысқан теңіз толқынына ұқсас.

⁷Мұндай кісі Жаратқан Иеден бір нәрсе аламын деп күтпесін:

⁸ол — екіойлы, барлық іс-әрекетінде тұрақсыз адам.

⁹Қарапайым бауырластарың Құдай алдындағы жоғары дәрежесімен,

¹⁰ал бай адам қарапайым дәрежесімен мақтансын. [5] Өйткені пенде шөп арасындағы жабайы гүл іспетті бірден құрып кетпек. [6]

¹¹Күн шығып, аптап ыстық басқанда шөп қурап, гүл де солып, бар сұлулығынан айырылады. Дәл солай, бай адам да бұ дүниедегі іс-әрекетімен шұғылданып жүргенде-ақ [7] қалжырап, құрып кетпек.

¹²Қиын сынақты төзімділікпен басынан өткізіп жатқан әркім бақытты! Содан өтіп, сенімді екендігі дәлелденгеннен кейін, ол бәйге жүлдесіндей «шынайы өмірдің тәжін» иемденбек. [8] Мұны Жаратқан Ие Өзін сүйгендерге сыйлауға уәде етті.

¹³Күнәға еліккен ешқайсың да: «Құдай мені еліктіреді» деп айтпаңдар! Құдай күнәға еш елікпейді де, ешкімді еліктірмейді де.

¹⁴Қайта, адамды өзінің құмарлықтары еліктіріп, ол солардың жетегінде кеткенде сынақтан өтеді. [9]

¹⁵Сонда құмарлыққа берілсе, сол күнәні тудырады, ал күнә жасау рухани өлімге ұшыратады. [10]

¹⁶Сүйікті бауырластарым, алданып қалмаңдар:

¹⁷көктегі Әкеміз берген қай нәрсе де игі. [11] Нұр шашқан аспан денелерін жаратқан Ол бізге Өзінің мүлтіксіз жарылқауын жаудырады. Аспан денелерінің көлеңкелері қозғала бергенмен, Құдайда ешқандай тұрақсыздық жоқ.

¹⁸Ол шынайы хабары арқылы бізге мәңгілік өмір сыйлап, Өзінің жаңа жаратылысындағы тұңғыш рухани балалары [12] болуымызды қалады.

¹⁹Ал енді, сүйікті бауырластарым, мынаны ескеріңдер: «Әркім тыңдауға жүйрік, ал сөйлеуге шабан, ашулануға баяу болсын». [13]

²⁰Ашу-ызаның жетегіндегі адам Құдайға ұнайтын әділ істерді жасай алмайды. [14]

²¹Ендеше, өздеріңде қалған барлық арамдық пен жамандық атаулыны тастаңдар, жүректеріңе себіліп жатқан Ізгі хабарды кішіпейілділікпен қабылдаңдар! Ол сендерді күнәнің құлдығынан құтқара алады.

²²Құдайдың айтқандарын құр естуші ғана болмай, оларды іске асырушы болыңдар! Әйтпесе өздеріңді-өздерің алдайсыңдар.

²³Өйткені Тәңір Иенің хабарын [15] естігенмен, оны іске асырмайтын адам айнаға қарап, бет әлпетін көрген біреуге ұқсайды:

²⁴ол өзіне байыппен қарайды, бірақ былай шыға бере-ақ өз түрін ұмытып қалады.

²⁵Ал кім кемелді тәлімге, [16] яғни күнәнің құрсауынан азат ететін Ізгі хабарға, ұқыпты ден қойып, онысын ұдайы жалғастыра берсе, сол ұмытшақ тыңдаушы емес. Қайта, ол естігендерін жүзеге асырушы болып, іс-әрекетінде жарылқанбақ. [17]

²⁶Өзін діншілмін [18] деп санағанмен, тіліне ие бола алмайтын [19] әркім өзін-өзі алдап жүр. Оның діншілдігі еш пайдасыз.

²⁷Құдай Әкеміздің алдындағы таза да мінсіз діншілдік мынау: мұқтаждық көрген жетім-жесірлердің қамын ойлау және өзін осы дүниелік арамдықтардан кіршіксіз пәк ұстау.