Забур жырлары 127:1-6 KZB2010 - Bible AI

¹(Киелі үйге қарай өрлеп бара жатқанда айтылатын жыр.) Жаратқан Иені қастерлейтін, Оның жолдарымен жүретін Әрбір адам қандай бақытты!

²Еткен еңбегіңнің өнімін жейсің, Құдай сені жарылқап, өркендейсің.

³Әйелің сенің үйіңнің ішіндегі Жемісті жүзім бұтасы секілді, Ал ұл балаларың дастарқан басындағы Зәйтүн ағашының өркендері [1] сияқты.

⁴Жаратқан Ие осылай жарылқайды Өзін терең қастерлеген жандарды.

⁵Сион тауындағы киелі үйінен Жаратқан Ие сені жарылқай берсін. Өмір бойы Иерусалимнің амандығын

⁶Көресің һәм немерелеріңнің қызығын.

⁶ Исраилге тыныштық бұйырта көрсін!