Забур жырлары 68:1-37 KZB2010 - Bible AI

¹(Ән-күйдің жетекшісіне арналған, «Қызғалдақтар» әуенімен айтылатын Дәуіттің жыры.)

²Құтқара гөр, уа, Құдайым менің, «Тасыған су» жетті мойныма дейін,

³«Батпаққа» терең батып бара жатырмын, Аяқ басып тұрар жер таба алмаймын, Судың тереңіне батқан адамдаймын, Ағызып барады мені қатты ағын.

⁴Жалбарына айқайлап қалжырадым, Құрғап, кеуіп қалды менің тамағым, Құдайымды күтіп талды қос жанарым. [1]

⁵Басымдағы шашымнан көп дұшпандарым, Себепсіз мені жек көреді жауларым, Сұмдықпен мені қудалап келеді, Алмаған нәрсемді талап етеді.

⁶Уа, Құдай, Саған аян ақымақ қылығым, Сенен таса емес жасаған күнәларым.

⁷Өзіңе сенімдерін артқан жандарды Маған бола ұятқа қалдырмашы, О, Әлемнің Иесі, Жаратушы, Саған бет бұрып дұға еткен жандарды Енді маған бола масқаралатпашы, Уа, Исраилдің сиынатын Құдайы!

⁸Сен үшін мазаққа төзіп келем, Масқарам көрініп тұр бет-жүзімнен.

⁹Туған бауырларым да мені танымайды, Шешемнің ұлдары маған жат деп қарайды.

¹⁰Киелі үйіңнің қамын жеп азапқа түсем, Сені қорлағандардың ғайбаты маған тиген.

¹¹Ораза ұстап, жылаған уақытымда Олар мені келекелеп қорлауда.

¹²Қайғыланып азалы киім кигенімде Олар мені мазақтап келемеждеуде.

¹³Алаңда ақсақалдар [2] мені өсектейді, Сыра ішкендер сықақтап әндетеді.

¹⁴Ал мен Саған, уа, Жаратқан, Өзіңнің мейірім Көрсететін кезіңде [3] сиынып келем, Құлақ сала көрші маған, уа, Құдайым, Шынында құтқаршы зор рақымыңмен.

¹⁵«Батпақтан» мені тартып шығара көрші, «Тұңғиыққа» батуыма жол бермеші, Жек көретін дұшпандардан құтқаршы, «Терең сулардан» Мені тартып шығаршы.

¹⁶Жол берме тасқынның ағызып әкетуіне, Терең судың мені жұтып жіберуіне, Ажал шыңырауының жалмап қоюына.

¹⁷Уа, Жаратқан Ие, дұғама құлақ түрші, Берік мейірімің Сенің сондай игі, Мол рақымыңа сай маған көңіл бөлші.

¹⁸Мендей пендеңнен бетіңді жасырмашы, Қасірет шегудемін, тез жауап берші.

¹⁹Жақындап келіп, жанымды құтқаршы, Жауларыма бола босата көрші.

²⁰Сен білесің қандай қорлық көргенімді, Ұятқа қалып, жапа шеккенімді, Көріп алдың бар дұшпандарымды.

²¹Мазақтары жүрегімді күйретіп, әлсізбін, Бекерге жұрттан аяныш күттім, Ешбір жұбатушыны кездестірмедім.

²²Қайта, тамағыма олар өт қосып берді, [4] Шөлдеп тұрғанымда сірке суын ішкізді.

²³Мол дастарқандары жауларыма тор болсын, Бейқам ішкен астары тұзаққа айналсын,

²⁴Көздері көре алмастай тұмандансын, [5] Белдері ұдайы бейнеттен бүкшиіп қалсын,

²⁵Оларға төге гөр өз қаһарыңды, Һәм қуып жетсін ашуыңның жалыны,

²⁶Тұрған мекені қаңырап бос қалсын, Шатырларында тұратын ешкім болмасын!

²⁷Өйткені Сен соққанды олар қуғындайды, Сен жаралағанды тағы мазақтайды.

²⁸Мойындарына салшы бар қылмыстарын, Өзіңнің алдыңда ақтала алмасын.

²⁹Өмір кітабынан өшірші есімдерін, Әділдер тізіміне олар тіркелмесін. [6]

³⁰Ал мен азап шегіп қиналудамын, Уа, Құдай, құтқаруың мені қолдасын,

³¹Сонда Құдайдың атын әнге қосамын, Шүкіршілік етіп мақтау айтамын.

³²Көбірек ұнатады мұны Жаратқан Құрбандық мүйізді ірі қарадан. [7]

³³Соны көріп, мәз болады қаналғандар, Жігерленіңдер, Құдайға бет бұрғандар!

³⁴Өйткені Жаратқан Ие мұқтажға құлақ түреді, Тұтқын пенделерін Ол менсінбей кетпейді.

³⁵Мадақтаңдар Иемізді, аспан мен жер, Теңіз бен ондағы күллі жәндіктер,

³⁶Себебі Құдай Сионды құтқарады, Яһуданың қалаларын қайта тұрғызады, Құдай халқы орнығып, елге ие болады.

³⁷Пенделерінің ұрпағы елді иемденеді, Құдайдың есімін сүйгендер соны мекендейді.