Забур жырлары 77:1-72 KZB2010 - Bible AI

¹(Асафтың насихат жыры.) Уа, халқым, тәліміме көңіл бөлші, Айтатын сөздеріме құлақ түрші,

²Астарлы әңгімелерді айтамын, Әуелден бар құпияларды ашамын.

³Өзіміз естіп білген әңгімелерді, Аталарымыз айтқан нәрселерді

⁴Солардың ұрпақтарынан жасырмаймыз, Келер буынға оларды жариялаймыз: Жаратқан Иенің даңқты істерін, Оның құдіреті мен кереметтерін.

⁵Өйткені Иеміз Жақыптың ұрпағына Ережесін орнатып, Исраил халқына Арнап Таурат заңын шығарып тапсырды, Ол ата-бабаларымызға соларды Балаларына үйретуге бұйырды.

⁶Келер ұрпақ оларды жақсы танысын, Кейін туар перзенттері де ұғынсын, Олар да өз балаларына үйретсін.

⁷Осылай бұлар Құдайға үміт артсын, Оның кереметтерін есте сақтасын, Әрі өсиеттерін нық орындасын.

⁸Олар бабаларындай істеп жүрмесін: Бас көтергіш қыңыр ұрпақ бола көрмесін, Жүректерін Құдайға арнаудан безбесін, Ой-ниеттері Құдайға сенімсіз болмасын. [1]

⁹Ефремнің ұрпақтары [2] садақпен қаруланған, Ал шайқасар күні кері бұрылып қашқан,

¹⁰Құдайдың Келісімін сақтамаған, Таурат заңын [3] ұстанудан бас тартқан,

¹¹Құдайдың ежелгі істерін ұмытқан: Ғажап кереметтерін Ол жасаған

¹²Мысыр елінде, Соған алқабында [4] Ата-бабаларының көз алдында.

¹³Сол кезде Құдай теңізді қақ бөлген, Арғы жағаға халықты жеткізген, Теңіз суын қабырғадай тұрғызған,

¹⁴Күндіз бұлтты, түнде отты бағанамен Өзі оларды жетелеп бастап жүрген. [5]

¹⁵Шөл далада жартасты қақ айырған, Терең тұңғиықтан су шығарған, Халқының шөлін молынан қандырған.

¹⁶Жартастан Жаратқан бұлақтар ағызған, Өзендей төмен қарай сарқыратқан. [6]

¹⁷Алайда халық күнә жасай берген, Хақ Тағалаға қарсы түзде бас көтерген,

¹⁸Талғамдарына қарай тамақ талап еткен, Тәңірді іштей сынап еркінсіген,

¹⁹Былай деп қарсы сөйледі Құдайға: «Айдалада Құдай тамақ бере ала ма?

²⁰Рас, жартасты ұрғанда су тасқындап, Жылғамен аға жөнелді сарқырап, Алайда Ол нан да бере ала ма, Етпен де халқын қамти ала ма?!»

²¹Мұны естіп Жаратқан Ие ашуланды, Жақыпқа зәрінің оты тұтанды, Иә, Исраилге қатты қаһарланды,

²²Өйткені олар Құдайға сенбеді, Оның құтқаруына үміттенбеді.

²³Бірақ та Ол бұлттарға бұйрық берді, «Аспанның қақпаларын» ашып берді,

²⁴Халыққа жейтін маннаны жаудырды, Сөйтіп оларға нанды аспаннан жіберді,

²⁵Адамдар «періштелер нанын» [7] жеді, Қарындары тойғанша Құдай мол берді.

²⁶Құдай аспанда шығыстан жел тұрғызды, Құдіретімен оңтүстіктен жел соқтырды,

²⁷Ол аспаннан тозаңдай мол ет жаудырды: Теңіз жағалауындағы құм сықылды Сансыз көп боп ұшып келген құстарды

²⁸Халық қоныстанған жердің ортасына Қондырды, шатырларының маңайына.

²⁹Осылайша халық тойына ет жеді, Құдай оларға аңсағандарын берді,

³⁰Ал құмартқан тамақтарын жеп болмастан, Ауыздарындағы етті жұтпастан,

³¹Оның зәрі оларға қарсы көтерілді, Ол ең мықты адамдарын өлтірді, Сұлатып исраилдік жас жігіттерді.

³²Алайда халық күнә жасай берді, Ғажаптарын менсінбей Құдайға сенбеді.

³³Сонда Ол күндерін бекер қылып қысқартты, Оларды қорқытып, жылдарын доғартты. [8]

³⁴Құдай кейбіреулерін құртқанда, Басқалары Оған бет бұрды соңында, Өкініп, қайтты теріс жолдарынан, Сиына берді Құдайға таң азаннан.

³⁵Естеріне түсті: «Құдай — құздай панамыз, Иә, Алла Тағала — Құтқарушымыз».

³⁶Олар жағымпазданды бірақ ауыздарымен, Жаратқанға жалған айтты тілдерімен, [9]

³⁷Шын жүректен Оған адал болмады, Келісімін Оның берік ұстанбады.

³⁸Алайда Құдай сондай шапағатты, Күнәларын кешіріп, оларды құртпады. Әлденеше рет Ол ашуын басты, Жалынды қаһарын толық тұтатпады, [10]

³⁹Олардың тәндік екенін ұмытпады, Шыққан демдей қайтпайтынын ұғынды. [11]

⁴⁰Қанша рет олар иен түзде бас көтерді, Айдалада Оны қапаландырды!

⁴¹Қайта-қайта еркінсіп сынап Құдайды, Исраилдің Киелі Құдайын қайғыртты,

⁴²Олар ұмытты Оның шексіз құдіретін, Қанаған жауларынан құтқарған кездерін:

⁴³Мысырда көрсеткен ғажап істерін, Соған алқабындағы кереметтерін,

⁴⁴Мысыр өзендерін Ол қанға айналдырды, Ағынынан ешкім су іше алмады,

⁴⁵Оларға шақсын деп көптеп масаларды, Зақымдасын деп жіберді бақаларды, [12]

⁴⁶Шегіртке құрттарына қиды егіндерін, Шегірткелерге еңбектерінің өнімдерін,

⁴⁷Бұршақпен жойды Ол жүзім бақтарын, Аязбен қиратты тұт ағаштарын.

⁴⁸Жаудың малына да бұршақты жаудырды, Табындарын найзағай астында қалдырды. [13]

⁴⁹Құдай қаһарының тізгінін ағытты, Ашу-ызасы мен қастығын танытты, Құртушы хабаршыларын [14] жөнелтті,

⁵⁰Лаулаған қаһарына Тәңір жол берді, Ажалдан жаудың жандарын сақтамады, Оларды обаның індетіне табыстады.

⁵¹Мысырдың тұңғыштарының құртты көздерін, Хамның [15] үйлеріндегі мықты өскіндерін.

⁵²Ал Құдай өз халқын алып шықты қойлардай, Иен далада бастап жүрді отардай,

⁵³Оларды аман-есен жетеледі, Сонда халық ешқандай үрейленбеді, Бірақ жауларын теңіз жалмап жіберді.

⁵⁴Құдай халқын әкелді киелі еліне, Құдіретпен иемденген таулы өлкесіне,

⁵⁵Алдарынан ұлттарды шығарды қуып, Олардың жерлерін мұраға берді бөліп, Үйлерін де Исраил руларына мекендетіп.

⁵⁶Бірақ олар әлі де Құдайды сынады, Бас көтеріп, Хақ Тағалаға бағынбады, Оның берген жарлықтарын сақтамады, Бабаларының қылықтарын қайталады,

⁵⁷Құдайдан бас тартып опасыздық жасады, Кеуіп қалған садақтай сенімсіз болды.

⁵⁸Биіктеу жерлерде тәңірсымақтарға арнап Ғибадат ететін орындарын салып, [16] Құдайдың ашу-ызасын туғызды, Жалған тәңір мүсіндерін тұрғызды, Құдайдың зор қызғанышын тудырды. [17]

⁵⁹Мұны естіп Құдайдың қаһары тұтанды, Ол Исраилден жиреніп мүлдем бас тартты,

⁶⁰Содан тастап кетті Шилодағы тұрағын, Адамдар арасындағы киелі шатырын.

⁶¹Ол тіпті өз құдіретін паш еткен сандығын [18] Халқының жауларының қолына түсірді, Иә, Өзінің ұлылығының осы белгісін Сол дұшпандарының қолдарына тапсырды!

⁶²Құдай меншікті халқына қаһарланды, Семсер жүзіне оларды табыстады,

⁶³Халықтың жас жігіттерін өрт жалмады, Қыздарына той әндері айтылмады,

⁶⁴Діни қызметкерлері семсерден құрыды, Жесірлері жоқтау да айта алмады.

⁶⁵Соңында Иеміз тұрды ұйқыдан оянғандай, Ішіп алып қызбаланған балуандай,

⁶⁶Жауларына соққы беріп, кері тойтарды, Оларды шексіз масқараға қалдырды.

⁶⁷Кейін Тәңір Жүсіптің әулетін таңдамады, [19] Ол Ефрем руын басшылыққа қоймады,

⁶⁸Орнына таңдап алды Яһуда руын, Әрі Өзі қатты ұнатқан Сион тауын,

⁶⁹Киелі үйін зәулім аспандай орнатты, Жер іспетті оны мәңгілікке нығайтты.

⁷⁰Қызметшісі етіп Дәуітті таңдады, Қой отарынан Құдай оны шақырды,

⁷¹Саулық бағып жүрген жерінен алдырды, Жақыптың ұрпақтарын оған бақтырды, Меншікті Исраил халқын қамқорлатты. [20]

⁷²Ол халқын бағып жүрді шын жүректен, Жетелеп алып жүрді епті қолымен.