Забур жырлары 83:1-13 KZB2010 - Bible AI

¹(Ән-күйдің жетекшісіне арналған, ғаттық жетігеннің сүйемелдеуімен айтылатын Қорах ұрпақтарының жыры.)

²Өзіңнің тұрағың жер бетіндегі Қандай сүйкімді, уа, Әлемнің Иесі!

³Жан дүнием Жаратқанның киелі үйіндегі Аулаларына баруды аңсап, әлсірейді, Мәңгі тірі Құдайға жан-тәнім әндетеді.

⁴Тіпті торғай да қонатын жерін тауып алды, Қарлығаш балапандарын басуға ұя салды: Маңайында Сенің құрбандық үстелдеріңнің, Уа, Әлемнің Иесі, Патшам, Құдайым менің!

⁵Киелі үйіңде тұратындар сондай бақытты, Әрқашан да олар Саған мақтау айтады!

⁶Сенің күшіңе кенеле берген, ой-ниеті Өзіңе бағытталған [1] жандар қандай бақытты!

⁷Жылау аңғарымен [2] жүріп су көздерін ашады, Содан күзгі жаңбыр жауғандай жер жарылқанады.

⁸Олар жол жүргенде күш-қуаты өсе береді, Ақыры Сионда Құдайдың алдына келеді.

⁹Уа, Жаратушы Құдай, Әлемнің Иесі, Өзіңе арнаған дұғамды ести көрші, Жақып сиынған Құдай, құлақ түре көрші.

¹⁰Уа, Құдай, біздің қорғаушымыз, көңіл бөле гөр, [3] Таңдап алған патшаңа көз қырыңды сала гөр.

¹¹Бір-ақ күн болғаным киелі үйіңнің ауласында Мың күннен жақсы өткізген өзге орында. Мен қақпасында тұруды [4] Құдайымның үйінде Артық көрем жайлы өмірден сұмдардың үйінде.

¹²Себебі Құдай Ие күн мен қалқанға ұқсайды, Жаратқан Ием рақым мен ұлылық сыйлайды, Ол тура жолменен жүретін адамдарды Сыйлайтын игіліктерінен құр қалдырмайды.

¹³Уа, әлемнің құдіретті Иесі — Жаратқан, Қандай бақытты Өзіңе сенім артқан жан!