Забур жырлары 89:1-17 KZB2010 - Bible AI

¹(Құдайдың адамы Мұсаның мінажаты.)

²Уа, Ием, атам заманнан бері [1] Өзің Баспанамыз біздің болып келесің.

³Жаратылмай-ақ жер мен бүкіл әлем, Таулар жаратылмас бұрын бар боп келген, Мәңгі тірі болатын Құдайсың Сен!

⁴«Қайт, адам баласы!» деп қана айтсаң, Пендені топыраққа айналдырасың. [2]

⁵Ал бір мыңжылдық Сенің көз алдыңда Өте шыққан күн тәрізді қып-қысқа, Иә, түнгі күзеттей шектеулі ғана.

⁶Сен лезде-ақ алып кетесің пендені, Ол бір көрініп, жоқ болар түс секілді, Яки далада өскен шөп тәрізді: Таң ата шықса да көгеріп, Кешке қарай қурап қалады семіп.

⁷Осылай біз жоқ боламыз ашуыңнан, Зәреміз ұшады Сенің қаһарыңнан.

⁸Сен күнәларымызды қойдың алдыңа, Нұрыңда айқын құпияларымыз да.

⁹Өмір бойы бізге қаһарың төнеді, Жылдарымыз күрсінумен бітеді. [3]

¹⁰Ғұмырымыз жетпіс жасқа созылар, Күш-қуат жетсе, мүмкін, сексен болар, Жақсы кезде де шегеміз бейнет-азап, Ақыры ғайып боламыз, ғұмыр зырлап.

¹¹Қаһарыңның күшін кім түсінеді? Соған сай қастерлеу қажет Өзіңді.

¹²Үйрете гөр ғұмырды есептеуді, Содан иемденейік дана жүректі.

¹³Қашан райыңнан қайтасың, уа, Иеміз? Пенделеріңе шапағат тигізе гөр,

¹⁴Ертеңгісін бізді рақымыңа кенелте бер, [4] Содан әндетіп шаттанайық күллі күндер.

¹⁵Өткерген ауыр күндерімізге сәйкес, О, Тәңір, бізді шаттыққа кенелте гөр. Азап шеккен көп жылдарымызға сәйкес, Бұдан былай қуанышқа бөлей гөр.

¹⁶Лайым пенделеріңе, уа, Иеміз, Керемет істеріңді көрсете гөр, Біздің ұрпақтарымызға да әр кез Шексіз ұлылығыңды паш ете гөр.

¹⁷Құдай Иеміз бізге риза бола көрсін, Қолға алған ісімізді оңғара көрсін. Я, Құдай, ісімізді жарылқай гөр.