Матай 14:1-36 KZB2010 - Bible AI

¹Сол уақытта аймақ әкімі Ирод (Антипас) [1] Иса туралы хабарды естіп,

²нөкерлеріне: «Бұл, шомылдыру рәсімін жасаған Жақия екен. Өлімнен қайта тіріліпті, сол себептен де сондай құдіретті істер жасайды», — деді.

³Бұрынырақ аймақ әкімі Ирод Жақия пайғамбарды тұтқындатып, бұғаулатып, түрмеге жаптырған еді. Ирод мұны туған бауыры Філіптің әйелі Иродияға бола істеді.

⁴Себебі Жақия Иродқа: «Бауырыңыздан жұбайын тартып алғаныңыз Таурат заңына қайшы!» [2] — деп ескерткен болатын.

⁵Содан Ирод Жақияны өлтіргісі келді, бірақ оны пайғамбар деп санайтын халықтан қорықты.

⁶Бірақ Ирод өзінің туған күнін тойлап отырғанда, Иродияның қызы [3] қонақтардың алдында би билеп, Иродқа қатты ұнап қалды.

⁷Сондықтан Ирод бойжеткенге не сұраса да сыйлауға уәде берді.

⁸Қыз шешесінің айтып үйретуі бойынша Иродтан: «Шомылдыру рәсімін жасаған Жақияның басын табаққа салып, маған осында тарту етіңіз», — деп өтінді.

⁹Патша [4] еңсесі түсіп қапаланды. Алайда бірге отырған қонақтарының алдында ант бергендіктен, қыздың өтінішін орындауға бұйырды.

¹⁰Бір жасақшысын түрмеге жіберіп, Жақияның басын шаптырды.

¹¹Бас табаққа салынып, қызға әкелінді. Қыз оны шешесіне апарып берді.

¹²Кейін Жақияның шәкірттері келіп, оның мәйітін алып кетіп, қабірге қойды. Содан Исаға барып, болған жайтты жеткізді.

¹³Мұны естігеннен кейін Иса оңаша болу үшін қайықпен елсіз бір жерге жөнелді. Ал бұл туралы біліп қалған халық сол маңайдағы қалалардан шығып, жаяу Оның соңынан ілесті.

¹⁴Иса қайықтан түскенде, қарақұрым халықты көрді. [5] Оларға жаны ашып, араларындағы ауру адамдарды сауықтырды.

¹⁵Кеш түсе шәкірттері Ұстазының қасына келіп: — Бұл — құлазыған дала, ал күн кеш болып кетті. Халықты таратып жіберіңіз. Олар жақын маңдағы ауылдарға барып, тамақ сатып алсын, — деген ұсыныс жасады.

¹⁶Бірақ Иса:

¹⁶— Кетулері қажет емес, оларға тамақты сендер беріңдер! — деп жауап қатты. Шәкірттер:

¹⁷— Бізде тек бес күлше нан мен екі кепкен балық [6] қана бар, — деді. Иса:

¹⁸— Соларды Маған алып келіңдер! — деп,

¹⁹халыққа көгалдың үстіне жайғасып отыруды бұйырды. Мұнан кейін Иса бес күлше мен екі балықты қолына алып, көкке қарап тұрып шүкірлік етті. [7] Нанды үзіп-үзіп, шәкірттеріне бере берді, ал олар халыққа үлестірді.

²⁰Барлығы да жеп тойды.

²⁰Соңында олар нан үзімдері мен балықтан артылып қалғандарын жинап алғанда, он екі себет [8] толды.

²¹Ал балалар мен әйелдерді есептемегеннің өзінде тамақтанған ер адамдардың жалпы саны бес мыңдай еді.

²²Бұдан кейін Иса дереу шәкірттеріне қайыққа мініп, Өзінен бұрын көлдің солтүстік жағасына өтуге бұйырды. Ал Өзі халықты таратып жібермек болып, сол жерде қалды.

²³Ол жұртты қайтарған соң (көктегі Әкесіне) оңашада сиынып мінажат ету [9] үшін бір төбенің басына шықты.

²³Кеш түскенде Иса әлі де сол жерде жалғыз тұрды.

²⁴Ал қайық жағадан бірталай алыстап кеткен болатын. Сол кезде жел қарсы тұрып, толқындар қайықты соққылай бастады.

²⁵Таңғы сағат үш шамасында [10] Иса шәкірттеріне көл бетімен жақындап келді.

²⁶Оның көл үстінде жаяу жүргенін байқап қалып, шәкірттерінің зәрелері ұшып: «Мынау елес!» — деп қатты қорқып, айқайлап жіберді.

²⁷Иса оларға дереу тіл қатып:

²⁷— Қорықпаңдар, бұл Менмін ғой! Үрейлерің ұшпасын! — деп көңілдерін орнықтырды.

²⁸Петір:

²⁸— Мырза, егер бұл Өзіңіз болсаңыз, онда маған су бетімен қасыңызға баруға бұйырыңызшы, — деп жауап берді. Иса:

²⁹— Кел! — дегенде, Петір қайықтан шығып, су үстімен Исаға қарай беттеді.

³⁰Бірақ қатты соққан желді байқап, қорқып кеткен ол суға бата бастады да:

³⁰— Мырза, мені құтқара көріңіз! — деп айқайлап жіберді.

³¹Иса дереу қолын созып, демеп жіберіп:

³¹— Әй, сенімі азым-ай! Неліктен (Менің құдіретіме) күдіктендің? — деді.

³²Екеуі қайыққа мінгенде жел де басылды.

³³Сонда қайықтағылар:

³³— Сіз шынымен де Құдайдың рухани Ұлысыз! — деп, Оған иіліп тағзым етті.

³⁴Сонымен олар көлден өтіп, Генесәрет қаласының маңындағы жағаға жетті.

³⁵Сол жердің тұрғындары Исаны танып қалып, бүкіл төңірекке кісі жіберіп, барлық ауру-сырқауларын Оның қасына алып келді.

³⁶Олар Исадан ең болмағанда Оның шапанының шетіне қол тигізуге рұқсат етуін сұрады. Сонда қол тигізгендердің бәрі де сауығып кетіп жатты!