1Потоа Исус отиде на другата страна од Галилејското Море, наречено Тиверијадско.
2ⓞИ по него одеше многу народ, зашто ги гледаа чудата Негови што ги вршеше над болните.
3А Исус отиде во гората и таму седеше со учениците Свои.
4ⓟИ наближуваше јудејскиот празник Пасха.
5ⓠИсус, пак, откако ги подигна очите, виде дека кон Него иде многу народ му рече на Филип: „Од каде да купиме леб за да јадат овие?“
6ⓡА тоа го рече за да го искуша, зашто Сам знаеше што ќе направи.
7Филип Му одговори: „Не ќе им биде доволно леб за двесте денарии, па да добие секој од нив по малку!“
8ⓢЕден од учениците Негови, Андреј, братот на Симон Петар, Му рече:
9ⓣ„Овде се наоѓа едно момче кое има пет јачменови лебови и две риби; но што е тоа за толку души?“
10Исус рече: „Кажете им на луѓето да поседнат!“ А на тоа место имаше многу трева. Тогаш поседнаа луѓето, на број околу пет илјади.
11ⓤИсус ги зеде лебовите, заблагодари и им ги подаде на оние што поседнаа; исто така и од рибите, кој колку сакаше.
12А кога се наситија, им рече на учениците Свои: „Соберете ги останатите парчиња за да не се загуби ништо!“
13ⓥИ од петте јачменови лебови собраа и наполнија дванаесет кошници парчиња, што им преостанаа на оние што јадеа.
14ⓦЛуѓето, кога го видоа чудото што го направи Исус, рекоа: „Овој е навистина Пророкот Кој требаше да дојде на светот!“
15ⓧНо Исус, штом разбра дека сакаат да дојдат и да Го фатат за да го прогласат за цар, се повлече Сам во гората.
16А приквечер, учениците Негови слегоа до морето,
17влегоа во кораб и тргнаа преку морето кон Капернаум.
18Морето, пак, се подигаше, зашто дуваше силен ветар.
19И кога беа поминале дваесет и пет — до триесет стадии[7], Го видоа Исус како оди по морето и се приближува кон коработ, па се уплашија.
20ⓨНо Тој им рече: „Јас сум, не плашете се!“
21Тие сакаа да Го примат во коработ и веднаш коработ пристигна до брегот, каде што одеа.
22ⓩУтредента наутро народот, што стоеше од другата страна на морето, забележа дека таму немаше друг кораб, освен еден, во кој влегоа учениците Негови, и дека Исус не влезе во коработ со учениците Свои, а тие сами заминаа.
23И други кораби дојдоа од Тиверијада, близу до она место каде што беа јале леб, по благословувањето Господово.
24ⓐИ кога видоа луѓето дека Исус не беше таму, ниту учениците Негови, влегоа сами во кораби и дојдоа во Капернаум да Го бараат Исус.
25И штом Го најдоа отаде морето, Му рекоа: „Рави, кога дојде овде?“
26ⓑА Исус им одговори и рече: „Вистина, вистина ви велам: вие не Ме барате затоа што видовте чуда, туку затоа што јадевте од лебовите и се наситивте.
27ⓒРаботете не за храна што се расипува, туку за храна што останува за вечен живот и која ќе ви ја даде Синот Човечки, зашто врз Него ставил печат Бог Отецот.“
28ⓓА тие Му рекоа: „Што да правиме за да извршуваме Божји дела?“
29ⓔИсус им одговори и рече: „Божјото дело е ова: да поверувате во Оној Кого Го испрати Тој.“
30ⓕА тие Му рекоа: „Каков знак ќе ни покажеш да видиме и да поверуваме? Што ќе направиш?
31ⓖТатковците наши јадеа мана во пустината, како што е напишано: ‚Леб од небото им даде да јадат.‘“
32ⓗНо Исус им рече: „Вистина, вистина ви велам: не ви даде Мојсеј леб од небото, туку Мојот Отец ви дава вистински леб од небото.
33ⓘЗашто лебот Божји е Оној, Кој слегува од небото и му дава живот на светот.“
34ⓙТогаш тие Му рекоа: „Господи, давај ни го секогаш тој леб!“
35ⓚА Исус им рече: „Јас сум лебот на животот; кој доаѓа кај Мене, нема да огладни и кој верува во Мене, нема никогаш да ожедни.
36ⓛНо ви реков: вие и Ме видовте и пак не верувате.
37ⓜСѐ што Ми дава Отецот, ќе дојде кај Мене; а кој доаѓа кај Мене, нема да го избркам надвор;
38ⓝзашто Јас слегов од небото не да ја извршувам Мојата волја, туку волјата на Отецот, Кој Ме прати.
39ⓞА волјата на Отецот, Кој Ме прати, е оваа: од сѐ што Ми дал да не загубам ништо, туку да го воскреснам во последниот ден.
40ⓟВолјата на Оној што Ме прати е: секој што ќе го види Синот и ќе поверува во Него да има вечен живот, а Јас ќе го воскреснам во последниот ден.“
41ⓠСе разгневија против Него Јудејците, зашто рече: „Јас сум лебот што слезе од небото“,
42ⓡи зборуваа: „Зар не е Овој Исус, Јосифовиот син, Чиј татко и мајка ги познававме? Како тогаш Тој вели: ‚Слегов од небото.‘“
43Им одговори Исус и рече: „Не мрморете меѓу себе.
44ⓢНикој не може да дојде кај Мене, ако не го привлече Отецот, Кој Ме прати; и Јас ќе го воскреснам во последниот ден.
45ⓣКај Пророците е напишано: ‚И ќе бидат сите од Бога научени.‘ Секој што чул од Отецот и се научил, доаѓа кај Мене.
46ⓤНо тоа не значи дека некој Го видел Бога, освен Оној Кој е од Бога; само Тој го видел Отецот.
47ⓥВистина, вистина ви велам: Кој верува во Мене има вечен живот.
48ⓦЈас сум лебот на животот.
49Татковците ваши јадеа мана во пустината и умреа;
50а ова е леб што доаѓа од небото, и оној, кој јаде од него, нема да умре.
51ⓧЈас сум живиот леб што слезе од небото; кој јаде од овој леб, ќе живее вечно; а лебот што ќе го дадам Јас, е Моето тело, што ќе го предадам за животот на светот.“
52ⓨЈудејците пак почнаа да се препираат меѓу себе, велејќи: „Како може Овој да ни го даде телото Свое да го јадеме?“
53ⓩА Исус им рече: „Вистина, вистина ви кажувам: ако не го јадете телото на Синот Човечки и не ја пиете крвта Негова, не ќе имате живот во себе.
54ⓐКој го јаде Моето тело и ја пие Мојата крв, има живот вечен и Јас ќе го воскреснам во последниот ден.
55ⓑЗашто Моето тело е вистинска храна, и Мојата крв — вистинска напивка.
56ⓒКој јаде од Моето тело и пие од Мојата крв, ќе биде во Мене и Јас во него.
57ⓓКако што Ме прати живиот Отец и Јас живеам преку Отецот, така и тој што јаде од Мене, ќе живее преку Мене.
58ⓔОва е лебот што слезе од небото, а не како татковците ваши што јадеа мана и изумреа; кој јаде од овој леб, ќе живее довека.“
59ⓕОва го кажа Исус во синагогата, кога поучуваше во Капернаум.
60ⓖТогаш мнозина од учениците Негови, кои слушаа, рекоа: „Тешки се овие зборови! Кој може да ги слуша!?“
61ⓗА Исус, знаејќи во Себе дека учениците Негови се бунат против тоа, им рече: „Зар ова ве соблазнува?
62ⓘА што ако Го видите Синот Човечки како се вознесува горе, каде што бил порано?
63ⓙДухот е тој што оживува; телото ништо не помага. Зборовите што ви ги кажав се дух и живот.
64ⓚНо има меѓу вас и некои што не веруваат.“ Исус знаеше од почеток кои се тие што не веруваат и кој е тој што ќе го предаде.
65ⓛИ рече: „Затоа ви зборувам дека никој не може да дојде кај Мене, ако не му биде дадено од Мојот Отец.“
66ⓜОд тоа време мнозина од Неговите ученици се повлекоа и не одеа веќе со Него.
67ⓝТогаш им рече Исус на дванаесетте: „Да не сакате и вие да си отидете?“
68ⓞⓟА Симон Петар Му одговори: „Господи, кај кого ќе отидеме? Ти имаш зборови за вечен живот,
69ⓠи ние поверувавме и познавме дека си Божјиот Светител (Христос, Син на живиот Бог).“
70ⓡИсус им одговори: „Не ли ве избрав дванаесетмина? Но еден од вас е ѓавол[8].“
71ⓢА зборуваше за Јуда Симонов Искариот, зашто тој, како еден од дванаесетте, сакаше да Го предаде.