Јов 17:1-16 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓧ„Дишењето ми ослабна; дните мои гаснат; гробишта има пред мене.

²Да не беше нивниот потсмев, тогаш и покрај нивните приговори окото мое ќе беше спокојно.

³Заштити ме, застапи се Сам за мене пред Себе! Инаку, кој ќе се заложи за мене?

⁴ⓨЗашто Ти го затвори срцето нивно за да не можат да разбираат, и затоа не­ма да им дозволиш да ликуваат.

⁵Кој им го дели на пријателите свои лебот свој, неговите деца чекаат попусто.

⁶ⓩПредмет за исмејување Тој ме направи и секој може в лице да ми плукне.

⁷Окото мое од тага ми потемне, а рацете и нозете од слабост ми треперат.

⁸ⓐЌе занемеат храбрите пред страда­њето мое и невиниот ќе се дигне против безбожникот.

⁹Но праведникот ќе се држи цврсто за својот пат, и оној со чисти раце ќе ја удвои силата своја.

¹⁰ⓑВратете се сите вие и одете си; нема да најдам мудар меѓу вас.

¹¹Деновите мои изминаа; замислите мои — тежина на срцето мое — пропаднаа.

¹²ⓒА тие сакаат ноќта во ден да ја претворат и светлината брзо да дојде, кога мракот паѓа.

¹³А мојата надеж е одењето в гроб и таму во темнина да ја постелам постелата своја;

¹⁴на гробот ќе му речам: ти си ми татко, а на црвот — ти си ми мајка и сестра.

¹⁵ⓓКаде е надежта моја? И кој може неа да ја види?

¹⁶ⓔЌе слезе таа во пеколот и заедно со мене во правот ќе почива.“