1Проговори Вилдад од Шуах и рече:
2ⓕ„Кога најпосле ќе им ставиш крај на таквите зборови? Размисли се, па потоа да зборуваме.
3Зошто нѐ сметаш за неразумни животни? Зар сме животни во твоите очи?
4ⓖО ти, кој во гневот свој ја раскинуваш душата своја! Зарем заради тебе да запусти земјата и карпата да се крене од своето место?
5ⓗДа, светлината кај беззаконикот ќе згасне, и пламенот од огнот негов нема да остане.
6ⓘСветлината ќе потемнее во шаторот негов, светилото негово ќе згасне над него.
7ⓙСтапките на силата негова ќе ослабат, сопствената мисла ќе го отфрли,
8ⓚзашто ќе падне во мрежа со нозете свои, и по јамки ќе оди.
9Јамката ќе ја фати ногата негова и врвцата ќе се затегне околу него.
10Скришно се поставени за него сопки на земјата, пречки има на патот по кој оди.
11ⓛУжаси од секаде го демнат и тој се метка наваму — натаму.
12Од глад се истоштува силата негова, смртта е готова, близу е до него.
13ⓜТаа ќе ги испојаде деловите на кожата негова, ќе ги испојаде деловите негови првенецот на смртта.
14ⓝОд безбедноста на шаторот негов сосила го извлекуваат и при царот на ужасите го водат.
15ⓞЌе се населат во шаторот негов, зашто веќе не е на него: живеалиштето негово ќе биде посипано со сулфур.
16Одоздола ќе се исушат корените негови, одозгора ќе овенат ветките негови.
17ⓟСпоменот за него ќе исчезне од земјата, на плоштадот ќе го нема името негово.
18ⓠЌе го изгонат од светлина во темнина и ќе го истераат од лицето на земјата.
19ⓡНи син негов, ни внук нема да има во народот негов: никој нема да остане во живеалиштата негови.
20На Запад и на Исток ќе се чуе за судбината негова, ужас и трепет меѓу луѓето ќе настане.
21Таква е судбината на беззаконикот, тоа го чека живеалиштето на оној, кој не знае за Бога.“