1Одговори Јов и рече:
2ⓑ„Ислушајте го внимателно зборот мој; тоа ќе ми биде утеха од вас.
3Потрпете ме, и јас ќе говорам; а потоа, откако ќе се искажам, потсмевајте се.
4ⓒЗар на човек се оплакувам јас? Па како да не биде трпението мое при крај?
5ⓓПогледајте ме и ужаснете се, и ставете прст на устата своја.
6ⓔСамо кога ќе помислам, — истрпнувам, и трепет го обзема телото мое.
7ⓕЗошто беззакониците живеат, достигнуваат старост, и остануваат со моќ?
8Децата нивни се со нив пред лицето нивно, и внуците им се пред очите нивни.
9ⓖКуќите им се во мир и спокојство, и жезолот Божји не е врз нив.
10Бикот нивни оплодува и не пропушта, кравата нивна зачнува и не пометнува.
11Ги пуштаат малите свои како стадо, и децата нивни скокаат.
12ⓗПодвикнуваат при тимпани и гусли и се веселат со свирки;
13ⓘги поминуваат деновите во добро и во еден миг слегнуваат во гроб.
14ⓙА притоа, Му велат на Бога: — ‚Отстрани се од нас, не сакаме да знаеме за Твоите патишта!
15ⓚШто е Седржителот, та да Му служиме? И каква полза има да прибегнуваме кон Него?‘
16Гледаш, доброто нивно не е во нивните раце. Да биде далеку од мене советот на безбожниците!
17Често ли згаснува светилката на беззакониците и ги сполетува ли зло, и Тој во гневот Свој ги дарува ли со страдања?
18ⓛТие треба да бидат како сламка пред ветар и како плева, завеана од виор.
19ⓜЌе речеш: ‚Бог го чува злото негово за неговите деца. — Нека му воздаде Тој на него самиот, за да го знае тој тоа.‘
20ⓝНека очите негови го видат злото негово; и сам нека пие од гневот на Седржителот.
21ⓞЗашто, што му е грижа за домот негов по него, кога бројот на месеците негови ќе се сврши?
22Но Бога ли ќе Го учиме на мудрост, кога Тој им суди и на самите ангели?
23Некој умира во најголемата сила своја, сосема спокоен и мирен;
24боковите негови се полни со маст, и сржта од коските негови сѐ уште е свежа.
25Друг, пак, умира со огорчена душа, без да вкуси добро.
26ⓟИ еден до друг в земја лежат и црви нив ќе ги јадат.
27Ги знам вашите мисли и намери, какви зла против мене кроите.
28ⓠВие велите: ‚каде е домот на кнезот, каде е шаторот на безбожниците?‘
29Зар не сте ги распрашувале патниците и нели сте запознаени со нивните забележувања,
30ⓡдека во денот на смртта безбожникот бива поштеден; во денот на гневот се одведува настрана?
31Кој ќе му го прекори пред лицето негово неговиот пат, и кој ќе му врати за она што го вршел тој?
32ⓢГо спроведуваат до гробиштата и во гробот свој останува тој.
33ⓣЛесни се за него земјените грутки; по него одат многу луѓе, а оние пред него број немаат.
34ⓤКако тогаш сакате да ме утешите со суета? Во одговорите ваши има само лага.“