Јов 3:1-26 MKDB2006 - Bible AI

¹Потоа ја отвори Јов устата своја и го проколна денот на своето раѓање.

²Почна Јов и рече:

³ⓢ„Нека е проклет денот, во кој се родив, и ноќта во која рекоа: — се зачна дете!

⁴Тој ден нека биде темнина; да не го побара Бог одозгора и да не изгрее над него светлина!

⁵ⓣДа го затемни темнина и смртна сенка, црн облак да го покрие, или страшно помрачување на сонцето!

⁶Таа ноќ, — темнина да ја опфати, да не се смета меѓу дните на годината, да не влезе во бројот на месеците!

⁷О, таа ноќ! Без луѓе да беше; веселба во неа да немаше!

⁸Нека ја проколнат оние, кои го колнат денот, оние кои знаат да го разбудат чудовиштето водено!

⁹Нека потемнат ѕвездите на мугрите нејзини; да ја чека светлината и таа да не дојде и да не ги види трепките на зората;

¹⁰зашто не ги затвори дверите на мајчината ми утроба и не ја сокри тагата од очите мои!

¹¹ⓤЗошто не сум умрел кога сум се раѓал, и не сум издивнал — кога сум излегол од утробата?

¹²Зошто ме прифатија на колена? Што ми требаше да цицам гради?

¹³И сега ќе лежев и ќе почивав; ќе спиев и ќе ми беше спокојно

¹⁴ⓥзаедно со цареви и земни советници, кои градеа урнатини за себе,

¹⁵или со кнезови, кои имаа злато и кои ги полнеа домовите свои со сребро;

¹⁶ⓦили, како недоносче закопано, немаше да ме има, како новороден­чиња кои не виделе светлина.

¹⁷ⓧВо гробот насилниците не прават насилство, а изнемоштените наоѓаат починка.

¹⁸Таму затворениците заедно се на­сладуваат од спокојство и не ги слушаат викотниците на надзирателот.

¹⁹Мал и голем таму се рамни; робот е слободен од господарот свој.

²⁰Зошто на страдалникот му е дадена светлина, и живот — на душевно огор­чените,

²¹ⓨкои ја очекуваат смртта, а неа ја нема, кои ја бараат повеќе отколку закопано богатство,

²²ⓩби се радувале до восхит, би биле среќни, зашто нашле гроб?

²³ⓐЕве јас сум човек кој не знае каде оди, човекот чиј пат е сокриен и кого Бог со мрак го опкружил?

²⁴ⓑВоздишките мои се моја исхрана, офкањата мои течат како вода,

²⁵ⓒзашто страшното, од кое се ужа­сував, тоа ме снајде; од што се плашев, тоа ме сполета.

²⁶Нема за мене мир, нема спокојство, нема утеха; настапи зло.“