Јов 39:1-30 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓔ„Го знаеш ли времето, кога дивите кози раѓаат по карпите, и си гледал ли како раѓаат срните?

²Можеш ли да ги преброиш месеците на нивната бременост? И го знаеш ли времето кога раѓаат?

³Тие се превиткуваат, и раѓајќи ги малечките свои, се ослободуваат од болките свои.

⁴Породот нивни зајакнува, расте во полето, си оди и не се враќа при нив.

⁵ⓕКој го пуштил на слобода дивото магаре и кој му ги разврзал врските негови,

⁶кому сум му ја одредил пустината за дом и соланите — за живеалиште.

⁷Тој се потсмева на вревата во градот и не го слуша викањето на терачот,

⁸си бара храна по горите и се впушта на секое зелено растение.

⁹Ќе сака ли еднорог да ти служи и ќе ноќева ли во твоите јасли?

¹⁰Можеш ли да го врзеш со јаже еднорогот за браздата, и ќе ја браносува ли по тебе нивата?

¹¹ⓖЌе се потпреш ли на него, бидејќи силата му е голема и ќе му ја оставиш ли нему твојата работа?

¹²Ќе му поверуваш ли дека тој ќе ги врати семињата твои и ќе ги донесе на гумното твое?

¹³Со своите крилја нојот радосно мав­та; какви нежни пердуви и какви перја тој има!

¹⁴Тој ги остава јајцата свои на земјата и ги топли на песокот,

¹⁵и заборава дека нога може да ги скрши или полска ѕверка да ги згази;

¹⁶ⓗнемилостив е спрема малечките свои, како да не се негови, и не се пла­ши дека трудот негов ќе биде залуден,

¹⁷ⓘзашто Бог не му дал мудрост и не го надарил со разум;

¹⁸ⓙа кога ќе се извиши високо, му се потсмева на коњот и на јавачот негов.

¹⁹ⓚТи ли му даде сила на коњот и ти ли го украси вратот негов со грива?

²⁰Можеш ли да го исплашиш како скакулец? Треперењето на ноздрите негови е ужас;

²¹ја рови со нога земјата и ѝ се восхитува на силата своја; оди спроти оружје;

²²се смее на опасноста и не се плаши и не се отстранува од меч.

²³Торба со стрели ѕвечка на грбот не­гов, болскаат копјето и топузот;

²⁴ⓛод немир и јарост голта земја и не може да стои при трубен звук;

²⁵ⓜштом ќе засвири трубата, тој вриш­ти и оддалеку ја претчувствува битката, громкиот глас на војводите и викот.

²⁶ⓝПоради твојата мудрост ли лета јастребот и ги насочува крилјата свои кон југ?

²⁷ⓞНа твојот збор ли се издига оре­лот и си вие гнездо на високо?

²⁸Тој живее на карпа и ноќева на врв од стрмнината и на непристапни места;

²⁹оттаму ја здогледува храната своја: очите негови гледаат далеку;

³⁰ⓟи малечките негови пијат крв; каде што има труп, таму е и тој.“