1ⓠ„Ајде викај! Има ли кој да ти одговори? На кого од светиите мислиш да му се обратиш?
2Вистина, гневот го убива глупавиот, раздразнетоста го погубува безумниот.
3Видов како глупавиот се закоренува, но веднаш проклетството на домот негов падна.
4ⓡДецата негови се далеку од спасение, нив ќе ги бијат кај портите; зашто ќе нема кој да ги заштити.
5Жетвата негова ќе ја изедат гладните, низ трњето ќе ја извлечат; алчните ќе го голтнат имотот негов.
6Не, жалоста не излегува од земјата, нити злото изникнува од почвата;
7ⓢчовекот се раѓа, за да страда, како и искрите — за да летаат угоре.
8Но јас би се обрнал кон Бога и делото свое пред Бога би го поставил.
9ⓣТој создава дела големи и неиспитливи, чудни и без број,
10ѝ дава дожд на земјата и им испраќа вода на полињата;
11ⓤпонизените ги издигнува на високо, и натажените ги утешува и ги спасува.
12Тој го урива она што лукавите го градат, рацете нивни не го довршуваат започнатото.
13ⓥТој ги фаќа мудрите во стапицата на нивното лукавство, и замислата на итрите се осуетува;
14ⓦСреде бел ден запаѓаат во темнина; напладне одат со пипање, како ноќе.
15Тој го спасува сиромавиот од меч, а слабиот и од раката на силниот.
16И за слабиот има надеж, и неправдата ја затвора устата своја.
17ⓧБлажен е човекот кого Бог го опоменува. Затоа не отфрлувај ги поуките на Седржителот,
18ⓨзашто Тој нанесува рани и Самиот ги преврзува; Тој поразува, и со Свои раце лекува.
19Од шест беди ќе те избави и во седмата зло нема да те стигне.
20ⓩВо време на глад ќе те спаси од смрт, и во војна — од острината на мечот.
21ⓐОд камшикот на јазикот ќе се сокриеш, и нема да се уплашиш од опустошувањето кога ќе дојде.
22На опустошувањето и на гладот ќе им се потсмееш, од ѕверовите земни нема да се уплашиш;
23ⓑзашто си во сојуз со камењата полски, а полските ѕверови се во мир со тебе.
24ⓒЌе дознаеш дека куќата ти е во безопасност, ќе си го гледаш живеалиштето и нема да згрешиш.
25ⓓЌе видиш дека семето ти е многубројно, а челадта твоја е како трева на земјата.
26Ќе легнеш во гроб кога ќе стигнеш до зрелост, како што се редат житните снопја.
27Ете, тоа сме го испитале: вистината е жива; затоа чуј го сето ова и запомни го добро.“