1ⓤТешко им на оние што се опуштиле во Сион и на оние што се чувствуваат сигурни на Гората Самарјанска, кои се првенци во народот, и при кои доаѓа домот Израелов!
2ⓥМинете во Калне и видете, оттаму одете во Великиот Хамат и спуштете се во Гет филистејски: зар вие сте подобри од овие царства? Нели се пошироки нивните предели од вашите предели?
3Тешко вам, кои сметате дека е далеку злочестиот ден, а правите да се приближи власта на насилството,
4ⓦвие, кои лежите на легла од слонова коска и се оптегате на постелите свои, вие, кои јадете најдобри овни од стадото и телиња од богато пасиште,
5ⓧвие, кои врескате по звукот на харфа, мислејќи дека свирите како Давид,
6ⓨвие, кои пиете вино од врчви, се мачкате со најдобри масла и не ве боли срцето за пропаста на Јосиф!
7ⓩЗатоа сега вие ќе појдете први во ропство пред заробените, и ќе се заврши ликувањето на разнежените.
8ⓐСе колне Господ Бог Сам во себе и вака вели Господ, Бог Саваот: се гнасам од гордоста на Јаков и ги мразам дворците негови, и ќе го предадам градот и сѐ, што го исполнува.
9ⓑИ, ако во некоја куќа останаа десет души, и тие ќе умрат.
10ⓒЌе ги земе роднината нивни, за да ги изнесе коските нивни од куќите, па ќе го прашаат оној, кој стои пред куќата: „Има ли уште некого?“ Тој ќе одговори: „Нема никого“. И овој ќе рече: „Молчи, зашто не бива да се спомнува името Господово.“
11ⓓЗашто, ете, Господ ќе даде заповед и ќе ги сосипе големите куќи на парчиња, а малите на остатоци.
12ⓔТрчаат ли коњите по карпа? Може ли морето да се изора со волови? Вие, пак, го превртувате правосудството во отров, а плодот на правдата — во горчина;
13ⓕвие, што се восхитувате од ништо и од никакви работи и велите: „Зар не спечаливме со силата на својата моќ?“
14ⓖЕве, Јас, вели Господ Бог Саваот, ќе подигнам народ против вас, доме Израелов и ќе ве угнетуваат од влезот во Емат до потокот во рамнината.