Даниел 4:1-34 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓜ„Јас, Навуходоносор, бев спокоен во својот дом и живеев во изобилие и задоволство поради моите достигања.

²ⓝНо видов сон што ме уплаши и виденијата ме смутија.

³ⓞПа дадов заповед да ги доведат кај мене сите советници вавилонски за да ми кажат што означува сонот.

⁴ⓟТогаш дојдоа јасновидците, маѓес­ниците, волшебниците и гледачите и јас им го кажав сонот, но тие не можеа да ми објаснат што значи.

⁵ⓠПоследен влезе кај мене Даниел, чие име беше Валтазар — според името на мојот бог, и во кого е духот на Бога Светецот; нему му го кажав сонот.

⁶Валтазаре, глава на мудреците, знам дека е во тебе духот на Бога Светецот и дека никаква тајна тебе не ти претставува тешкотија; објасни ми го видението на мојот сон што го видов и што значи.

⁷ⓡА виденијата на мојата глава врз леглото мое беа вакви: видов, ете, во средината на земјата дрво многу високо.

⁸ⓢДрвото порасна и се зацврсти, а височината негова достигаше до небото, и се гледаше од сите краишта на целата земја.

⁹ⓣЛисјата негови — многу убави, и пло­довите на него — многубројни, и храна на него имаше за сите; под него наоѓаа сенка ѕверовите полски, а по гранките негови си правеа гнезда птиците небе­ски и од него се хранеше секое суште­ство.

¹⁰ⓤИ додека размислував за виденијата врз леглото мое, ете, од небесата слезе ангел, буден како стражар.

¹¹ⓥОткако извика високо, тој рече: ‚Исечете го тоа дрво, искастрете ги гранките негови, истресете ги лисјата од него и расфрлете ги плодовите него­ви; нека избегаат ѕверовите од под него и птиците од под гранките негови;

¹²но коренот оставете го во земјата, со вериги железни и бакарни околу не­го, меѓу полската трева врз него нека паѓа росата небеска и со животните нека се дружи.

¹³Срцето човечко ќе му се одземе и ќе му се даде срце ѕверско и така ќе мине седум години.

¹⁴ⓦПо заповед на будните како стра­жари ангели така е определено за да знаат живите дека Севишниот владее над човечките царства и ги дава кому сака и ги поставува над нив најпони­з­ните луѓе!‘

¹⁵ⓧТаков сон видов јас, царот Навухо­доносор; а ти Валтазаре, кажи што оз­начува сонот, бидејќи никој од мудреците во моето царство не може да објасни што значи тој, а ти можеш, зашто во тебе е духот на Бога Светецот.“

¹⁶Тогаш Даниел, наречен Валтазар, остана занесен околу еден час и мислите негови му беа збркани. Царот прв почна да зборува и рече: „Валтазаре, да не те вознемирува овој сон и значењето негово.“ Валтазар одговори и рече: „Господаре мој, овој сон нека биде за твоите завидливци, а значењето негово за твоите непријатели.

¹⁷Дрвото што си го видел кое беше големо и цврсто, и со височината достигало до небесата и се гледало по целата земја,

¹⁸ⓨна кое имало прекрасни лисја и многу плодови и храна за сите, под кое живееле полски ѕверови и во чии гранки виеле гнезда птици небески,

¹⁹ⓩтоа си ти царе што си се возвеличил и укрепил, и величието твое пораснало и достигнало до небесата, а власта твоја — до краиштата на земјата.

²⁰ⓐА тоа што царот го видел ангелот буден како стражар, кој слегнал од небесата и рекол: — исечете го дрвото и уништете го, но главниот корен оставе­те го во земјата во вериги железни и бакарни меѓу полската трева; да го наквасува небеската роса и да биде заедно со полските ѕверови, додека не изминат над него седумте години,

²¹ⓑеве што значи тоа царе, и ова е решението на Севишниот што ќе го постигне мојот господар царот:

²²ⓒтебе ќе те одведат од луѓето и ти ќе живееш со ѕверовите полски, со трева ќе те хранат како вол, небеска роса ќе те наквасува и седумте години ќе минат преку тебе, сѐ додека не разбереш дека Севишниот владее над човечките цар­ства и ги дава кому сака.

²³ⓓА тоа што е заповедано да остане главниот корен на дрвото, тоа значи дека твоето царство ќе ти биде вратено, кога ќе разбереш дека Бог владее со целиот свет.

²⁴Затоа, царе, нека ти биде благоугоден мојот совет: искупи се за гревовите свои со правда, и за беззаконијата твои — со милосрдие спрема бедните; ете со тоа може да се продолжи твојот напредок.“

²⁵ⓔСето тоа се збидна со царот Наву­ходоносор.

²⁶Откако минаа дванаесет месеци, одејќи по царските дворци во Вавилон,

²⁷ⓕцарот рече: „Зар не е величествен овој Вавилон, што го изградив како дом на царството со силата на мојата моќ и за слава на моето величие?!“

²⁸ⓖУште му беа зборовите во устата на царот, а од небото се чу глас: „За тебе зборуваат, царе Навуходоносоре — цар­ството ќе ти се одземе!

²⁹И ќе те одвојат од луѓето, па ќе живееш со полските ѕверови; со трева ќе те хранат како вол и седум години ќе минат преку тебе сѐ додека не узнаеш дека Севишниот владее над човечките царства и дека ги дава кому сака Тој.“

³⁰ⓗВеднаш се исполни тој збор над Навуходоносор, и тој беше прогонет од луѓето, јадеше трева како вол и телото негово го наквасуваше росата небеска, така што влакната му израснаа како кај орел и ноктите му беа како канџи кај птиците.

³¹„Но, откако се изврши тоа во оние дни, јас, Навуходоносор, ги кренав очите кон небото и разумот се врати во мене, па Го благословив Севишниот, Го восфалив и Го прославив вечно Живи­от, чие владение е вечно и чие царство е од род во род.

³²ⓘИ сите што живеат на земјата ниш­то не значат; Тој дејствува според Својата волја како во небесната војска, така исто и меѓу живите на земјата и нема никој што би можел да се противи на раката Негова и да му рече: што правиш?

³³ⓙВо тоа време разумот се поврати во мене и славата на моето царство ми се поврати со величината и поранешниот вид: тогаш ме побараа советниците мои, великодостоинствениците мои, и јас бев повторно издигнат на царствово свое, и величието мое уште повеќе се издигна.

³⁴ⓚСега јас, Навуходоносор, Му од­давам слава и Го величам Небесниот Цар, Чии сите дела се вистински и па­тиштата Негови праведни и Кој има моќ да ги понизни горделивите.“