1Тогаш првосвештеникот рече: „Така ли е тоа?“
2ⓦА тој одговори: „Луѓе браќа и татковци, чујте! Бог на славата му се јави на нашиот татко Авраам, кога беше во Месопотамија, уште пред да се пресели во Харан,
3ⓧи му рече: ‚Излези од твојата земја, од твојот род и од домот на татко ти, па појди во земјата што ќе ти ја покажам.‘
4Тогаш тој излезе од земјата Халдејска и се насели во Харан, а оттаму, по смртта на неговиот татко, Бог го пресели во оваа земја, каде што живеете вие сега.
5ⓨИ во неа не му даде наследство ниту една стапка земја, но вети дека ќе му ја даде на потомството негово и нему во посед, иако уште немаше челад.
6ⓩИ му рече Бог вака: ‚Потомците твои ќе бидат населени во туѓа земја и ќе бидат поробени и мачени четиристотини години.
7Но јас ќе му судам на оној народ, под чие ропство ќе бидат; а потоа тие ќе излезат и ќе Ми служат на ова место‘.
8ⓐИ му го даде заветот за обрезание. Потоа на Авраам му се роди Исак и тој го обреза на осмиот ден; а Исак го роди Јакова, Јаков, пак, дванаесетте патријарси.
9ⓑПатријарсите беа завидливи кон Јосиф и го продадоа во Египет; но Бог беше со него,
10ⓒи го избави од сите негови маки и го дарува со благодат и мудрост пред фараонот, египетскиот цар, кој го постави и за началник над Египет и над целиот свој дом.
11ⓓТогаш настана глад и голема мака по целата земја египетска и хананска, и нашите татковци не наоѓаа храна.
12ⓔА Јаков, кога чу дека во Египет има пченица, ги прати таму по прв пат татковците наши.
13ⓕИ кога отидоа по вторпат, Јосиф им се откри на браќата и фараонот го запозна родот на Јосиф.
14ⓖТогаш Јосиф прати гласници да го повикаат татко му Јаков и сиот свој род — седумдесет и пет души.
15ⓗИ така Јаков слезе во Египет, и таму умре тој и татковците наши;
16и ги пренесоа во Сихем, и ги положија во гробот, што во Сихем го беше купил за сребро Авраам од синовите на Емор.
17Но како што наближуваше времето за исполнување на ветувањето, за кое Бог му се заколна на Авраам, во Египет се зголемуваше и се намножуваше бројот на луѓето,
18ⓘсѐ додека во Египет не дојде друг цар кој не го познаваше Јосиф.
19ⓙТој лукаво постапи со нашиот народ, ги мачеше татковците наши, присилувајќи ги своите новороденчиња да ги оставаат за да не останат живи.
20ⓚВо тоа време се роди и Мојсеј, кој Му беше на Бога мил. Три месеци беше хранет во куќата на својот татко.
21ⓛА кога беше оставен, него го прибра фараоновата ќерка и го одгледа како свој син.
22И ја научи Мојсеј целата мудрост египетска и беше силен во зборови и во дела.
23А кога навршуваше четириесет години, нему му дојде на ум да ги посети браќата свои, синовите Израелови.
24ⓜИ кога виде дека еден од нив го навредуваа, го заштити; одмаздувајќи се за измачуваниот, го уби Египќанецот.
25Тој мислеше дека браќата негови ќе согледаат дека Бог преку неговата рака ќе им даде спасение, но тие не сфатија.
26ⓝА на другиот ден, кога некои од нив се тепаа, тој дојде кај нив и ги советуваше да се смират, велејќи: ‚Луѓе, вие сте браќа; зошто се навредувате меѓу себе?‘
27ⓞНо оној што го навредуваше својот ближен, го одби од себе и му рече: ‚Кој те поставил да бидеш началник и судија над нас?
28ⓟИли, пак, и мене сакаш да ме убиеш, како што вчера го уби Египќанецот?‘
29ⓠОд тие зборови Мојсеј побегна и се насели како туѓинец во земјата мидјанска, каде што му се родија два сина.
30ⓡИ кога поминаа четириесет години, му се јави ангел Господов во пустината на Синајската Гора, во огнен пламен во една капина.
31ⓢМојсеј штом виде, се зачуди од тоа видение; и кога се приближи да погледа внимателно, пристигна до него гласот Господов:
32ⓣ‚Јас сум Бог на татковците твои, Бог Авраамов, Бог Исаков, Бог Јаковов.‘ Мојсеј се стресе и не смееше да погледа.
33ⓤА Господ му рече: ‚Собуј си ги обувките од нозете, зашто местото на кое стоиш е света земја!
34ⓥЈас ги видов добро маките на Мојот народ што е во Египет и го слушнав неговото воздивнување; па слегов да го избавам; а сега пријди да те пратам во Египет!‘
35ⓦТој, Мојсеј, кого го беа одбиле, велејќи: ‚Кој те поставил за началник и судија‘, него Бог преку ангелот, кој му се јави во капината, го прати за началник и избавител.
36ⓧТој ги изведе, правејќи чудеса и знаци во земјата египетска и во Црвеното Море и во пустината во тек на четириесет години.
37ⓨТоа е оној Мојсеј што беше им рекол на синовите Израелови: ‚Господ, Бог ваш, меѓу браќата ваши ќе ви издигне Пророк како мене[7]‘.
38ⓩТоа е оној што на собирот во пустината на Планината Синајска беше со ангелот кој му зборуваше, и со татковците наши; оној што прими животворни зборови нам да ни ги предаде,
39ⓐи кому нашите татковци не сакаа да му се покорат, туку го отфрлија со срцата свои и се свртеа кон Египет,
40ⓑвелејќи му на Арон: ‚Направи ни богови што ќе одат пред нас; зашто не знаеме што му стана на оној Мојсеј кој нѐ изведе од египетската земја.‘
41ⓒИ во оние дни направија лик на теле, и му принесоа жртви на идолот и се веселеа пред делото на своите раце.
42ⓓⓔА Бог се одврати од нив и ги остави да му служат на воинството небесно, како што е напишано во Книгата на пророците: ‚Доме Израелов, Ми принесовте ли вие заклани животни и жртви во текот на четириесетте години во пустината?
43Вие го прифативте шаторот на Молох и ѕвездата на вашиот бог Ремфан, идоли што ги направивте вие за да им се поклонувате: и Јас ќе ве преселам потаму од Вавилон.‘
44ⓕНашите татковци имаа во пустината скинија на собранието, како што беше заповедал Оној Кој му зборуваше на Мојсеј да ја направи според образецот што го беше видел.
45ⓖНеа татковците наши ја примија и со Исус Навин ја внесоа во земјата на незнабошците, што Бог ги отфрлаше од лицето на татковците наши; а тоа се случуваше сѐ до времето на Давид,
46ⓗкој најде милост пред Бога, посака да Му најде живеалиште на Бог Јаковов.
47ⓘА Соломон Му изгради дом,
48ⓙно Севишниот не живее во ракотворени храмови, како што вели пророкот;
49ⓚ‚Небото е Мојот престол, а земјата подножје на нозете Мои. Каков дом ќе ми направите, вели Господ, или кое место е за Мојата почивка?
50Не го направи ли сето ова Мојата рака?‘
51ⓛТврдоглави и необрезани по срцето и ушите! Вие секогаш Му се противевте на Светиот Дух — како татковците ваши, така и вие.
52ⓜКого од пророците не го гонеа вашите татковци? Тие ги убија оние што го предвестија доаѓањето на Праведникот, чии предавници и убијци станавте сега и вие,
53ⓝвие, што го примивте Законот преку ангелите, а не го одржавте.“