1„А ти заплачи по кнезовите Израелови.
2ⓦИ кажи: — каква лавица е твојата мајка? Се расположила меѓу лавовите, меѓу младите лавови, одгледува свои мали.
3И отхранила едно од своите млади, па тоа станало млад лав и се научило плен да лови, луѓе да јаде.“
4ⓧИ чуја народите за него: бил фатен во неговата јама и во вериги однесен во земјата египетска.
5И откако почека и виде дека надежта нејзина ѝ пропадна, таа зеде друго свое лавче и го направи млад лав.
6И тоа, кога стана млад лав, почна да оди меѓу лавовите и се научи плен да лови, и луѓе да јаде,
7ги осквернуваше вдовиците нивни и градовите нивни ги опустошуваше; па запусте земјата и сите нејзини населби од неговото рикање.
8Тогаш се подигнаа против него народите од околните области и ја поставија мрежата своја; тој беше фатен во нивната јама.
9ⓨИ го ставија во кафез, во вериги, па го одведоа во тврдината, за да не се слуша глас од него по планините израелски.
10ⓩТвојата мајка беше како лоза, посадена покрај вода; плодовита и разгранета беше таа од многу вода.
11ⓐИ имаше кај неа прачки здрави за скиптар на владетел и високо се издигна со својот раст и меѓу густите прачки, па се истакнуваше во височината своја, со многуте свои ластари.
12ⓑНо, во гневот таа беше откорната, фрлена на земја и источниот ветар го исуши плодот нејзин; откинати и исушени се нејзините силни прачки, оган ги проголта.
13ⓒА таа сега е пресадена во пустината, во земја сува и жедна.
14ⓓИ излезе оган од сплетот на гранките нејзини, ги проголта плодовите нејзини и не останаа на неа здравите прачки за скиптар на владетел. Тоа е жална песна и ќе има плачење.