Езекиел 21:1-37 MKDB2006 - Bible AI

¹И дојде слово Господово до мене:

²„Сине човечки, сврти го лицето свое кон југ и кажи збор против југ и искажи пророштво врз гората во полето Негев.

³ⓨИ кажи ѝ на гората во Негев: чуј го словото Господово — така вели Господ Бог: Еве Јас ќе запалам во тебе оган и тој ќе го проголта секое зелено дрво и секое суво дрво во тебе; и нема да угасне разбаботениот пламен, и тој ќе изгори сѐ од југ до север.“

⁴И секое тело ќе види дека Јас, Господ Бог, го запалив и тој нема да угасне.

⁵А Јас реков: „О, Господи Боже, тие велат за мене: — не зборува ли при­казни?“

⁶И дојде слово Господово до мене:

⁷„Сине човечки, сврти го лицето свое кон Ерусалим и кажи слово против светилиштата, изречи пророштво против земјата израелска.

⁸ⓩИ кажи ѝ на земјата израелска — вака вели Господ Бог: еве, Јас сум против тебе, и ќе го извадам Мојот меч од ножницата негова и ќе истребам кај тебе праведник и грешник.

⁹А за да истребам кај тебе праведник и грешник, Мојот меч ќе излезе од ножницата своја против секое тело од југ до север.

¹⁰И секое тело ќе разбере дека Јас, Господ, сум го извлекол Мојот меч од ножницата негова, и тој нема веќе да се врати.

¹¹ⓐА ти, сине човечки, плачи како да ти се бедрата прекршени и офкај пред очите нивни.

¹²ⓑА кога ќе те прашаат: ‚зошто оф­каш‘, кажи: ‚поради гласот што доаѓа‘, — од кој ќе замре секое срце и сите раце ќе малаксаат, и секој дух ќе се нажали, и сите колена ќе затреперат како вода. Ете, тоа ќе дојде и ќе се случи“, вели Господ Бог.

¹³И дојде слово Господово до мене:

¹⁴„Сине човечки, изречи пророштво и кажи — вака вели Господ Бог: кажи — меч, мечот е наострен и светнат.

¹⁵Наострен за да коле повеќе; светнат за да болска како светкавица. Да се радуваме ли дека жезолот на Мојот син го презира секое дрво?

¹⁶Наредив да го светнат, за да го земам в рака; веќе е наострен тој меч и светнат, за да го дадам во раката на убиецот.

¹⁷Стенкај и плачи, сине човечки, за тоа што е тој против Мојот народ, против сите кнезови израелски: сите тие ќе бидат со Мојот народ предадени на меч — затоа удирај се по бедрата.

¹⁸Бидејќи тој е веќе испробан. Па што, ако тој го презира и жезолот? Тој нема да устои“, вели Господ Бог.

¹⁹ⓒА ти, сине човечки, пророкувај и плескај со рацете — и мечот ќе се удвои и ќе се утрои, мечот за поразените, ме­чот за пораз на големиот меч, кој про­никнува во внатрешноста на нивните живеалишта.

²⁰За да се стопат срцата и за да бидат паднати повеќе, Јас пред сите нивни порти ќе поставам страшен меч, кој ќе болска како светкавица, наострен за клање.

²¹Приготви се, мечу, и нападни и дес­но и лево и онаму каде што ќе ти се сврти сечилото.

²²А Јас ќе ракоплескам и ќе го стивнам гневот Свој; Јас, Господ, го кажав тоа.

²³И дојде слово Господово до мене:

²⁴„А ти, сине човечки, размисли за две патеки по кои треба да мине мечот на царот вавилонски — и двете патеки треба да излезат од една земја, па нацртај рака, нацртај кај раскрсницата на патиштата за градовите.

²⁵Претстави го патот, по кој треба да мине мечот во Рава на синовите Амо­нови и во Јудеја, во утврдениот град Ерусалим,

²⁶зашто вавилонскиот цар застана на крстопатот, при почетокот на двете патеки за да претскажува: ги прегледува стрелите, ги прашува идолите, гледа на црн дроб.

²⁷Во неговата десна рака прет­скажувањето е: ‚Во Ерусалим‘, каде што треба да постави убојни справи, да ја отвори устата за сечење, да го по­дигне гласот за боен повик, да ги дотера машините до портите, да насипе опкоп, да изгради опсадни кули.

²⁸Тоа вражање ним ќе им се види лажно; но, бидејќи се беа заколнале со клетва, тој, ќе ги потсети на нивното вероломство, во кое тие се уловија.“

²⁹ⓓЗатоа, вака вели Господ Бог: „Би­дејќи вие самите го спомнувате вашето беззаконие, правејќи ги вашите прес­тапи јавно и покажувајќи ги вашите гревови во делата свои, и самите го спомнувате тоа, затоа вие ќе бидете фатени од нив.

³⁰А ти, недостоен, престапни водачу Израелов, тебе денес ти дојде денот, време на конечната казна.“

³¹ⓔТака вели Господ Бог: „Симни ја од себе круната и извади го венецот, и веќе не ќе го имаш; понизеното ќе се из­дигне, а високото ќе се снизи.

³²ⓕЌе го уништам, ќе го уништам, ќе го уништам — и нема веќе да го има, сѐ додека, не дојде Оној, Кому тој Му припаѓа, и Нему ќе му го дадам.“

³³ⓖА ти, сине човечки, изречи про­роштво и кажи — вака вели Господ Бог, за синовите Амонови и за нивната хула, па кажи: „Мечот, изваден е за клање, светнат за истребување, за да болска како светкавица,

³⁴па, додека ти кажуваат суетни ви­денија и лажливо гатаат за тебе, тие те ставаат кај обезглавените грешници, чиј ден дојде, конечниот суд.

³⁵Да го вратам ли во ножницата негова? На местото, каде што си ти создаден, на земјата, од каде што си произ­легол, ќе ти судам —

³⁶и ќе го излеам врз тебе Мојот гнев, ќе дувнам врз тебе со огнот на јароста Своја и ќе те предадам во рацете на луѓе свирепи, вешти во убивање.

³⁷Ти ќе му станеш храна на огнот, твојата крв ќе остане на земјата; нема да се сеќаваат за тебе; зашто Јас, Господ, го кажав тоа.“