Езекиел 26:1-21 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓚВо единаесеттата година, во првиот ден од првиот месец, дојде слово Господово до мене:

²„Сине човечки, поради тоа што Тир ликуваше над Ерусалим: ‚о, о‘, се скр­ши вратата на народите, и тие се свртеа кон Мене; ќе се збогатам — тој е опустошен.

³Така вели Господ Бог, еве, Јас сум против тебе, граде Тире, и ќе кренам против тебе многу народи како морето што ги крева брановите свои.

⁴ⓛИ ќе ги разбијат ѕидовите на Тир и ќе ги разрушат кулите негови; и ќе го изметам правот негов и ќе го направам гол камен.

⁵Ќе биде место за простирање мрежи во морето; зашто Јас го реков тоа, вели Господ Бог, и ќе биде разграбен од на­родите.

⁶А ќерките негови, што се во земјата, ќе бидат со меч убиени и ќе познаат дека Јас сум Господ.“

⁷Зашто така вели Господ Бог: „Еве, против Тир ќе го доведам од север На­вуходоносор, вавилонскиот цар, царот над царевите, со коњи и со коли, со коњаница и со војска и со многуброен народ.

⁸Тој со меч ќе ги убие ќерките твои во земјата, ќе подигне против тебе опсадни кули, ќе направи опкоп против тебе и ќе постави штитови против тебе.

⁹Ќе донесе машини за разбивање ѕидови до самите ѕидови и ќе ги раз­руши кулите твои со секири.

¹⁰Од многуте негови коњи прав ќе те покрие, од шумот на јавачите, на трка­лата и на колите ќе се затресат ѕидо­вите твои, кога ќе влезе во портите твои, како што се влегува во разбиен град.

¹¹Со копитата на коњите свои ќе ги изгази твоите улици, народот твој со меч ќе го убие и спомениците на твојата сила на земјата ќе ги соборува.

¹²И ќе го разграбат твоето богатство, ќе ја пленат твојата стока, ќе ги раз­рушат твоите ѕидови, ќе ги урнат тво­ите убави домови, твоите камења и тво­ите дрвја и земјата твоја ќе ја фрлат во вода.

¹³ⓜИ ќе престане гласот од твоите песни и звукот од твоите харфи нема повеќе да се слуша;

¹⁴и ќе те направам гол камен, ќе станеш место за простирање мрежи; не­ма да бидеш одново изграден, зашто Јас, Господ, го реков тоа“, вели Господ Бог.

¹⁵ⓝТака вели Господ Бог кон Тир: „Од потресот на твоето паѓање, од офкањето на ранетите, кога ќе се извршува над тебе убивањето, нема ли да затреперат островите?

¹⁶ⓞИ ќе слезат од престолите свои сите кнезови на морето, ќе ги соблечат од себе своите наметки, ќе ги симнат од себе своите везени облеки, ќе се обле­чат во трепет, ќе седнат на земја и секоја минута ќе треперат и ќе се чудат заради тебе.

¹⁷И ќе почнат да плачат за тебе и ќе ти речат: ‚Како пропадна, славни граде, во кој живеат поморци, народ силен по морето, ти и жителите твои кои влеваа страв на сите оние, што живееја покрај тебе!‘

¹⁸Сега, во денот на твоето паѓање, затреперија островите, островите морски се исплашија од твојата погибел.

¹⁹ⓟЗашто така вели Господ Бог: кога ќе те направам запустен град, како не­населените градови, кога ќе ја подигнам против тебе бездната и ќе те покријат големи води,

²⁰тогаш ќе те соборам со оние, што слегуваат во гроб, кај оние што порано постоеле, и ќе те ставам во долната земја, во вечната пустина, со спуште­ните во гроб, за да не бидеш веќе населен; и ќе ја објавам славата во земјата на живите.

²¹ⓠЗа ужас ќе те направам, и нема да те има; ќе те бараат, но повеќе нема да те најдат никогаш“, вели Господ Бог.