Еремија 2:1-37 MKDB2006 - Bible AI

¹И пак беше упатено словото Господово до мене:

²ⓞ„Оди и извикај во ушите на Еру­салим — вака вели Господ: ‚се сеќавам на посветеноста во младоста твоја, на твојата љубов, кога како невеста тргна по Мене во пустината, во незасеана земја.‘

³ⓟИзраел му беше светиња на Господ, првина од плодовите Негови: сите, што јадеа од нив, биваа осудувани, ги стиг­нуваше зло,“ вели Господ.

⁴Чујте го словото Господово, доме Ја­ковов и сите родови на домот Израелов!

⁵ⓠВака вели Господ: „Каква неправда најдоа во Мене татковците ваши, та се оддалечија од Мене, ја прифатија суетата и станаа суетни?

⁶ⓡИ не рекоа: ‚каде е Господ, Кој нѐ изведе од египетската земја, нѐ водеше по пустината, по земја пуста и ненаселена, по земја сува, по земја на смртна сенка, по која никој не одел и во која никој не живеел?‘

⁷ⓢА кога ве воведов во земја плодород­на, за да се храните од плодовите неј­зини и од добрата нејзини, вие влеговте и ја осквернивте земјата Моја, и сопственоста Моја ја направивте гадотија.

⁸ⓣСвештениците не рекоа: ‚каде е Господ?‘ И учителите на законот не Ме познаа, и пастирите се одметнаа од Ме­не, и пророците пророкуваа во името на Ваал и одеа по оние, кои не помагаат.

⁹Затоа Јас уште ќе се судам со вас, вели Господ, и со синовите на вашите синови ќе се судам.

¹⁰Затоа отидете на бреговите на Ки­тим и разгледајте, и испратете во Кедар и испитајте сесрдно и видете: станувало ли таму нешто слично на тоа?

¹¹ⓤГи променил ли некој народ бого­вите свои, иако тие не се богови? А Мојот народ ја менуваше Славата своја за она што не помага.

¹²ⓥЧудете се на тоа, небеса, стресете се и грозете се, вели Господ.

¹³ⓦЗашто две зла изврши Мојот народ: Мене, изворот на жива вода, Ме оставија и си ископаа извори издупчени, кои не можат да држат вода.

¹⁴Зар Израел е слуга? Или е слуга домородец? Зошто така стана плен?

¹⁵ⓧЗарикаа против него млади лавови, нададоа рик и ја направија земјата негова пустелија; градовите негови му се изгорени, никој не живее во нив.

¹⁶И синовите на Мемфис и Тафнис те познаа и ти го избричија темето.

¹⁷ⓨНе си го направи ли тоа сам, оставајќи Го твојот Господ Бог во она време, кога Тој те водеше по патот?

¹⁸И сега, што бараш во Египет да пиеш вода од Нил? И зошто да одиш во Асирија за да пиеш вода од реките нејзини?

¹⁹ⓩЌе те казни отстапувањето твое, и злобата твоја ќе те обвини: и така по­знај и размисли, колку е лошо и гор­чливо што Ме остави, вели твојот Гос­под Бог, што кај тебе нема страхопочит, вели Господ, Бог Саваот.

²⁰ⓐЗашто одамна го скрши јаремот свој, ги раскина твоите вериги, па велеше: — Нема Тебе да Ти служам; но ќе појдам на секој висок рид и под секое лиснато дрво ќе им служам на идоли.

²¹ⓑЈас те посадив како благородна лоза — најчисто семе; а како Ми се претвори во див ластар од туѓа лоза?

²²ⓒЗатоа, макар и да се измиеш со сапун и да употребуваш многу пепелница, — твоите беззаконија ќе се покажат пред Мене, вели Господ Бог.

²³Како можеш да кажеш: ‚Јас не се осквернив, и не одев по Ваал?‘ Загледај се во патиштата твои во долината, и увиди што правеше ти, бујна камило, која трча наваму натаму?

²⁴ⓓКој може да скроти дива магарица навикната на пустина, која со страст во душата дише забрзано? Сите, што ја бараат, нема да се уморат: во месецот нејзин ќе ја најдат.

²⁵ⓔНе дозволувај им на нозете свои да се боси, и на грлото твое — да се мачи од жед. Но ти рече: ‚Ништо од тоа, зашто ги сакам туѓинците и по нив ќе одам.‘

²⁶Како што крадец, кога ќе го фатат, се посрамува, — така ќе се посрами Израеловиот дом: царевите нивни, кнезовите нивни, свештениците нивни и пророците нивни, —

²⁷ⓕкои на дрвото му велат: ‚ти си мој татко‘, и на каменот: ‚ти ме роди‘; за­што тие Ми свртеа грб, а не лице; а во време на неволји велат: ‚стани и спаси нѐ!‘

²⁸ⓖКаде се, пак, твоите богови, што сам си ги направил? Нека станат тие, ако можат — да те спасат во време на твојата неволја; зашто, колку градови имаш, о, Јудо, толку и богови имаш!

²⁹Зошто се жалите кај Мене? Сите вие се одметнавте од Мене,“ вели Гос­под.

³⁰ⓗНапразно ги ударав децата ваши: тие не се вразумија; вашиот меч како истребувачки лав ги јадеше пророците ваши.

³¹О роде, чујте го словото Господово: „Јас ли бев пустина за Израел, Јас ли бев земја неплодна? А зошто Мојот на­род вели: ‚Слобода сакаме, нема повеќе да доаѓаме кај Тебе!?‘

³²ⓘГо заборава ли девојката украсот свој, и невестата — накитот свој? А Мо­јот народ Ме заборави — има веќе без­број дни.

³³Како лукаво ги насочуваш ти па­тиштата свои, за да придобиеш љубов­ници, та дури и непристојните жени ги научи на тоа!

³⁴ⓙПо твоите поли има крв од бедните, невини луѓе; иако не ги фати да прова­луваат! И покрај тоа,

³⁵велиш: ‚невина сум, гневот Негов ќе се одврати од мене.‘ — Ете, Јас ќе се судам со тебе, затоа што велиш: ‚не згрешив‘.

³⁶ⓚЗошто толку многу скиташ, менувајќи го патот свој? Ќе бидеш посрамена и од Египет, како што беше посрамена од Асирија;

³⁷и од него ќе излезеш со рацете на глава, зашто Господ ги отфрли оние на кои ти се надеваш и со нив нема да имаш успех.“