Еремија 34:1-22 MKDB2006 - Bible AI

¹ⓓСлово што дојде до Еремија од Господ, кога вавилонскиот цар Навуходоносор, сета војска негова, сите земни царства, што беа под негова власт, и сите народи се бореа против Ерусалим и против сите негови градови —

²ⓔТака вели Господ Бог Израелов: оди, кажи му на јудејскиот цар Седекија и речи му — вака вели Господ: еве, Јас ќе го предадам овој град во рацете на вавилонскиот цар, и тој ќе го изгори со оган;

³и ти нема да избегаш од рацете негови, туку ќе бидеш фатен и предаден во рацете негови и очите твои ќе ги видат очите на вавилонскиот цар, и устата негова ќе ѝ зборува на твојата уста, па ќе појдеш во Вавилон.

⁴Ислушај го словото Господово, царе јудејски, Седекија. Вака вели Господ за тебе — ти нема да умреш од меч;

⁵ќе умреш во мир, како и предците твои, царевите поранешни, кои беа пред тебе и за кои при погребението гореа благопријатни мириси, така ќе горат и за тебе и ќе те исплачат — „О, господа­ре!“ зашто Јас го реков овој збор, вели Господ.

⁶Пророкот Еремија му ги кажа сите овие зборови на јудејскиор цар Седекија во Ерусалим;

⁷а војската на царот вавилонски удираше на Ерусалим и против сите ју­дејски градови, кои уште се држеа, против Лакиш и Азека; бидејќи од јудеј­ските градови само тие останаа по­цврсти.

⁸Слово Господово што дојде до Ере­мија, откако царот Седекија склучи до­говор со сиот народ, што беше во Еру­салим, за да прогласат слобода,

⁹ⓕпа секој да го пушти својот роб на слобода и робинката, Евреин и Еврејка, така што никој од нив да не го држи во ропство Јудеецот, братот свој.

¹⁰И послушаа сите кнезови и сиот на­род, што беа пристапиле кон заветот, така што секој да го отпушти на слобода својот роб и секој — робинката своја, па во иднина да не ги држат како ро­бови; послушаа и ги отпуштија.

¹¹Но потоа, откако размислија, поч­наа да ги враќаат робовите и робинките, што беа ги пуштиле на слобода, и ги принудија пак да бидат робови и робинки.

¹²И дојде слово Господово до Ере­мија:

¹³така вели Господ, Бог Израелов: Јас склучив завет со вашите предци, кога ги изведов од египетската земја и од домот на ропството, па реков —

¹⁴ⓖНа крајот од седмата година от­пуштај го братот свој Евреин, кој ти се продал; нека ти работи шест години, а потоа отпушти го откај тебе на слобода. Но предците ваши не го приклонија увото свое и не Ме послушаа.

¹⁵ⓗВие сега се повративте и поста­пивте справедливо пред очите Мои, што му објавивте секој од вас на ближ­ниот свој слобода, и склучивте пред Мене завет во домот, над кој се призовува името Мое;

¹⁶ⓘно отпосле се предомисливте и го обесчестивте името Мое, па ги зедовте назад секој својот роб и секој својата робинка, кои бевте ги пуштиле на слобода, кому каде му беше угодно, и ги принудивте сега пак да ви бидат робови и робинки.

¹⁷ⓙЗатоа, вака вели Господ: вие не Ме послушавте да објавите слобода на братот свој и на ближниот свој; затоа, еве, Јас, вели Господ, ви објавувам слобода за да бидете предадени на меч, помор и глад и ќе ве предадам на поруга пред сите цареви земни;

¹⁸и ќе ги предадам оние, што го престапија заветот Мој и не ги исполнија зборовите на заветот, што го склу­чија пред лицето Мое, откако пресекоа теле на две половини и минаа меѓу ра­сечените делови,

¹⁹јудејските кнезови и ерусалимските кнезови, дворјаните и свештениците и сиот народ на земјата, кој мина меѓу расечените делови на телето,

²⁰ⓚќе ги предадам во рацете на непријателите нивни и во рацете на оние, кои ја бараат душата нивна, а труповите нивни ќе бидат храна за птиците небе­ски и за ѕверовите земни.

²¹И Седекија, царот јудејски, и кнезовите негови ќе ги предадам во рацете на непријателите нивни и во рацете на оние, кои ја сакаат душата нивна, и во рацете на војската на вавилонскиот цар, која отстапи од вас.

²²ⓛЕве, Јас ќе заповедам, вели Господ, и ќе ги вратам кон овој град и тие ќе го нападнат, ќе го преземат и ќе го изгорат со оган, и градовите на Јудеја ќе ги направам пустина без луѓе.