Еремија 7:1-34 MKDB2006 - Bible AI

¹Слово, што му дојде на Еремија од Господ:

²„Застани кај вратата на домот Гос­подов и објави го таму ова слово и кажи: чујте го словото Господово, сите Јудејци, што влегувате низ таа врата да Му се поклонувате на Господ.

³ⓜТака вели Господ Саваот, Бог Израелов: ‚исправете ги вашите патиш­та и вашите дела, и Јас ќе ве оставам да живеете на тоа место.‘

⁴Не надевајте се на лажливи зборови: ‚ова е храмот Господов, храмот Госпо­дов, храмот Господов.‘

⁵Но ако ги исправите наполно ваши­те патишта и вашите дела, ако верно извршувате правда меѓу човекот и ближниот негов,

⁶ⓝако не угнетувате туѓинец, сирак и вдовица, не пролевате невина крв на тоа место и не тргнете по други богови за ваше зло,

⁷ⓞЈас ќе живеам со вас на ова место, во оваа земја, што им ја дадов на предците ваши од века до века.

⁸Ете, вие се надевате на лажливи зборови, кои нема да ви донесат полза.

⁹ⓟВие крадете и убивате, вршите прељуба и се колнете криво, му кадите на Ваал и одите по други богови, кои не ги познавате,

¹⁰и потоа доаѓате и се исправате пред лицето Мое во овој дом, над кој е повикано името Мое, и велите: ‚спасени сме‘, за да ги вршите сите тие гадотии и понатаму.

¹¹ⓠНе се претвори ли овој дом во вашите очи во разбојничко гнездо, над кој е повикано името Мое? Ете, Јас го видов тоа, вели Господ.

¹²Но одете сега на Моето место во Силом, каде што порано бев одредил да почива Моето име, и видете што направив со него поради беззаконијата на Мојот народ Израел.

¹³ⓡИ, бидејќи ги вршите сите тие ра­боти, вели Господ, и не слушавте, и ве викав, а вие не одговаравте, —

¹⁴ⓢзатоа Јас сега ќе постапам исто со овој дом, над кој е призвано Моето име, на кое вие се надевате, и со местото што ви го дадов вам и на предците ваши, како што постапив со Силом.

¹⁵ⓣИ ќе ве отфрлам од лицето Свое, како што ги отфрлив сите ваши браќа, целото семе Ефремово.

¹⁶ⓤА ти, не моли се за овој народ и не упатувај за него молитви и молби, и не посредувај пред Мене, зашто нема да те чујам.

¹⁷Не гледаш ли што прават тие во градовите на Јудеја и по улиците ерусалимски?

¹⁸Децата собираат дрва, а татковците палат оган, и жените месат тесто, за да прават банички за кралицата на небото и да вршат преливи за други богови, за да Ме огорчуваат.

¹⁹Но Мене ли Ме огорчуваат тие — вели Господ; не себеси ли — за нивни срам?

²⁰ⓥЗатоа вака вели Господ Бог: ете, се излива Мојот гнев и Мојата јарост врз ова место, врз луѓето и врз добитокот, врз полските дрвја и врз земните пло­дови, ќе се разгори и нема да угасне.

²¹ⓦВака вели Господ Саваот, Бог Израелов: — вашите сепаленици принесувајте ги заедно со вашите жртви и јадете го месото;

²²ⓧзашто Јас не им говорев на предците ваши и не им давав заповеди за сепаленици и жртви во тој ден, кога ги изведов од египетската земја;

²³ⓨтуку ова им го заповедав: ‚слушајте го Мојот глас, и Јас ќе бидам ваш Бог, а вие ќе бидете Мој народ, и одете по оној пат, по кој ќе ви заповедам, за да ви биде добро.‘

²⁴Но тие не послушаа и не го накло­нија увото, и живееја по желбите и по упорството на своето лошо срце, и ми свртеа грб, а не лице.

²⁵ⓩОд оној ден, кога предците ваши излегоа од египетската земја, до денес, ги испраќав кај вас слугите Свои — пророците, ги испраќав секој ден од рано утро и постојано,

²⁶ⓐно тие не Ме послушаа и не го на­к­лонија увото, туку станаа тврдоглави, постапуваа полошо од татковците свои.

²⁷И кога ќе им ги кажуваш сите овие зборови, тие нема да те послушаат; и кога ќе ги викаш, тие нема да ти се одѕиваат.

²⁸ⓑТогаш речи им: ‚еве народ, кој не го слуша гласот на Господ, својот Бог, и не прима поука! Нема кај нив вистина, таа е одземена од устата нивна.‘

²⁹Истрижи ја косата своја и фрли ја и почни да плачеш по горите, зашто Господ го отфрли и го остави родот што го предизвика гневот Негов.

³⁰ⓒЗашто синовите на Јуда вршат зло пред Моите очи, вели Господ; ги поста­вија своите гадотии во домот над кој е повикувано името Мое, за да го осквернат;

³¹ⓓи изградија идолско светилиште на Товет во долината на Хиномовите си­нови, за да ги изгоруваат во оган сино­вите свои и ќерките свои, што не сум го заповедал и кое ни на ум не Ми доаѓало.

³²ⓔЗатоа, идат дни, вели Господ, кога тоа место нема повеќе да се нарекува Товет и долина на синовите Хиномови, туку Крвна Долина, и во Товет ќе се погребуваат поради немање на место.

³³ⓕИ труповите на овој народ ќе бидат храна на птиците небески и на ѕверо­вите земни, и ќе нема кој да ги брка.

³⁴ⓖВо градовите на Јудеја и по улиците ерусалимски ќе го прекратам гласот на радост и гласот на веселба, гласот на младоженец и гласот на невеста; зашто таа земја ќе стане пустелија.“