Излез 15:1-27 MKDB2006 - Bible AI

1ⓓТогаш, Мојсеј и синовите израелски ја запеаја оваа песна на Господ, велејќи: „Да Го воспеам Гос­пода, зашто славно се прослави: коњот и коњаникот негов ги фрли в море.

2ⓔГоспод е моја сила и моја слава; Тој е спасение мое; Тој е Бог мој, и ќе Го прославувам; Бог на таткото мој, и ќе Го превознесувам.

3ⓕГоспод е воин; Јахве е името Негово.

4ⓖКолите фараонови и војската негова ги фрли в море; избраните војводи негови се удавија во Црвено Море.

5ⓗБездните ги покрија; тие потонаа во длабочините, како камења.

6ⓘДесницата Твоја, Господи, се про­слави со сила; десната рака Твоја, Гос­поди, го уништи непријателот.

7ⓙИ со величието на славата Твоја Ти ги собори оние, кои станаа против Тебе; Ти го излеа гневот Свој, и тој ги изгоре како слама.

8ⓚОд здивот на ноздрите Твои водите се расцепија, брановите се издигнаа ка­ко ѕид; бездните морски станаа тврди.

9ⓛНепријателот рече: ‚Ќе гонам, ќе стигнам, плен ќе разделам, ќе се насити со нив душата Моја, ќе го извадам мечот Свој, ќе ги уништи раката Моја.‘

10ⓜТи дувна со здивот Твој, и морето ги покри; и тие потонаа како олово во силните води.

11ⓝКој е како Тебе меѓу боговите, Господи? Кој е како Тебе прославен во светоста Своја, прекрасен во славата Своја и Творец на чуда?

12ⓞТи ја пружи десницата Своја и земјата ги голтна.

13ⓟСпоред милоста Твоја го водиш овој народ, кого Ти го избави, и го спроведуваш со силата Своја во живеалиштето на Светоста Твоја.

14ⓠНародите слушнаа и затоа трепе­рат: ужас ги опфати жителите на земјата филистејска.

15ⓡТогаш се збунија поглаварите едомски, страв и трепет ги обзеде кнезовите моавски, се уплашија сите жители ха­нански.

16ⓢНека ги опфати страв и ужас; од силата на раката Твоја нека онемеат како камен, додека не помине народот Твој, Господи, додека не помине овој народ што си го придобил.

17ⓣОдведи го и смести го во планината на Твоето наследство, во место, кое Ти Господи, си го приготвил за живе­алиште Свое, во светилиштето создадено со рацете Твои, Господи!

18ⓤГоспод ќе царува секогаш и во вечност.

19ⓥКога коњите фараонови со колите негови и со коњаниците негови влегоа во морето, Господ ги поврати врз нив водите морски: а синовите на Израел поминаа по суво среде море.“

20ⓦИ пророчицата Мирјам, сестрата Аронова, зеде тимпан во раката своја, а по неа излегоа сите жени со тимпани и со игра.

21ⓧИ запеа Мирјам пред нив: „Пејте Му на Господ, зашто славно се про­слави: коњот и коњаникот в море ги фрли.“

22ⓨПотоа ги поведе Мојсеј синовите израелски од Црвеното Море, и тие на­влегоа во пустината Сур; и одејќи низ пустината три дена, не најдоа вода за пиење.

23ⓩДојдоа во Мара, но не можеа да пијат вода во Мара, зашто беше гор­члива; затоа и го нарекле тоа место Мара.

24ⓐТогаш народот почна да вика против Мојсеј, велејќи: „Што ќе пиеме?“

25ⓑИзвика Мојсеј кон Господ, и Господ му покажа дрво. Тој го фрли дрвото во вода, и водата стана слатка. Таму му да­де наредби и закони, и таму го подложи на проверка.

26ⓒИ му рече: „Ако го послушаш до­бро гласот на Господ твојот Бог, ако правиш што е угодно пред очите Него­ви, ако ги слушаш заповедите Негови и ако ги пазиш сите наредби Негови, нема да ти пратам ниедна од болестите, што ги пратив над Египет. Зашто Јас сум Господ, твојот исцелител.“

27ⓓПотоа стигнаа во Елим; таму има­ше дванаесет извори и седумдесет палми; и се улогорија таму крај водите.

© Библиско Здружение на Р. Македонија 2006 © Bible Society of the Republic of Macedonia 2006
iv>