1ⓡИ Господ му рече на Мојсеј: „Изделкај за себе две плочи од камен, како што беа првите, а Јас ќе ги напишам на плочите зборовите, кои беа на првите плочи, што ти ги скрши.
2ⓢИ биди готов за утре, и качи се горе на планината Синај, и застани пред Мене, на врвот од планината.
3ⓣНо никој нека не се искачува со тебе, ниту да се појавува по целата планина; дури ни добиток, ситен или крупен, да не пасе близу планинава.“
4ⓤИ Мојсеј изделка две плочи од камен, како што беа првите, и стана утредента рано, па се искачи на планината Синај, како што му заповеда Господ, и ги зеде со себе двете камени плочи.
5ⓥА Господ слезе во облак, а Мојсеј застана пред Него, и го извика името Господово.
6ⓦПотоа Господ помина покрај лицето на Мојсеј и извика: „Господ, Господ, Бог човекољубив и милостив, долготрпелив, многумилостив и верен!
7ⓧКој ја чува правдата и покажува милост на илјадници, Кој проштава беззаконија, неправди и гревови, но Кој виновни не остава неказнети, Кој за гревовите на татковците ги казнува децата, дури и внуците до третото и четвртото колено.“
8А Мојсеј веднаш, падна наземи и се поклони;
9ⓨи рече: „Ако сум нашол милост пред Тебе, Господи, нека оди Господ мој со нас, бидејќи овој народ е тврдоглав; прости ни ги гревовите наши и беззаконијата наши и ќе бидеме Твои.“
10ⓩТој одговори: „Еве, воспоставувам завет со тебе: пред целиот народ твој ќе извршам чуда какви што не биле направени по целата земја и кај ниеден народ; и ќе ги видат сите луѓе, меѓу кои си и ти, делата Господови, бидејќи страшно ќе биде она што ќе го направам за тебе.
11ⓐПази го сѐ она, што сега ти го заповедам; еве, Јас ќе ги изгонам пред лицето твое Аморејците, и Хананците, и Хитијците, и Перизијците, и Евејците и Јевусијците;
12ⓑвнимавај да не влегуваш во сојуз со оние, кои живеат во земјата, во која ќе влезеш, да не станат соблазна за вас,
13ⓒтуку жртвениците нивни урнете ги, и спомениците нивни скршете ги; и светите дрвја нивни исечете ги.
14ⓓЗашто ти не треба да се поклонуваш на други богови освен на Господ, бидејќи името Негово е ревниво; Тој е Бог ревнител.
15ⓔНе стапувај во сојуз со жителите на таа земја, та кога ќе се оддаваат на блуд за своите богови и им принесуваат жртва, да не те поканат и тебе да јадеш од нивните жртви.
16ⓕИ не земај од ќерките нивни жени за своите синови, та да не би и ќерките нивни, вршејќи блуд за боговите свои, да ги натераат и синовите твои на блуд за боговите нивни.
17ⓖНе прави за себе лиени богови!
18ⓗПази го празникот Бесквасници: седум дена јади бесквасен леб, како што ти заповедав, во определеното време во месецот авив, зашто во месец авив излезе од Египет.
19ⓘСѐ што отвора утроба, Мое е, како и секое првородено од говедата твои, и секое првородено од овците.
20ⓙНо првороденото од магарињата замени го со јагне; ако не го замениш, тогаш откупи го; а секое првородено меѓу синовите твои, откупи го; да не се појавува никој пред Мене со празни раце.
21ⓚШест дена работи, а во седмиот ден одмори се: дури и ако е време на сеидба и жетва;
22ⓛпразнувај го празникот на седмиците, празникот на почетокот на жетвата на пченицата и празникот на бербата на крајот од годината;
23ⓜтрипати во годината секое машко меѓу вас да се јавува пред Господ Бог Израелов,
24ⓝзашто Јас ќе ги истерам народите од пред тебе, и ќе ги проширам границите твои, и никој нема да се полакоми по земјата твоја, ако се јавуваш пред лицето на Господ, твојот Бог, трипати во годината.
25ⓞНемој да ја мешаш крвта од жртвите Мои со квасен леб, и жртвата за празникот Пасха да не преноќева до изутрина.
26ⓟПрвите плодови од првиот род на земјата твоја принесувај ги во домот на Господ, твојот Бог; немој да вариш јаре во млекото од неговата мајка!“
27ⓠА му рече уште Господ на Мојсеј: „Запиши си ги овие зборови, зашто со тие зборови склучувам завет со тебе и со Израел.“
28ⓡИ остана Мојсеј таму пред Господ четириесет дена и четириесет ноќи, не јадејќи леб и не пиејќи вода; и ги напиша врз плочите зборовите на заветот, Десетте заповеди.
29ⓢКога Мојсеј се симнуваше од Планината Синајска, ги држеше во рацете свои двете плочи; но слегувајќи од планината, Мојсеј не знаеше дека кожата на лицето му зрачи зашто Бог разговараше со Него.
30И бидејќи Арон и сите израелски синови го видоа Мојсеј, како и тоа дека лицето му зрачи, се плашеа да се приближат до него.
31ⓣНо Мојсеј ги повика, и тие пристапија кон него, Арон и сите поглавари на народот, и Мојсеј говореше со нив.
32ⓤПотоа дојдоа сите синови израелски, и тој им заповеда сѐ што му рече Господ на планината Синај.
33ⓥА кога Мојсеј престана да зборува со нив, го покри лицето свое со покривало.
34Но кога Мојсеј излегуваше пред Господ, за да зборува со него, го креваше покривалото, додека не излезеше; а штом ќе излезеше, им кажуваше на синовите израелски сѐ што му беше заповедал.
35Тогаш синовите израелски го гледаа лицето Мојсеево како зрачи; Мојсеј, пак, го покриваше лицето свое со покривало додека пак не влезеше да зборува со Него.