1ⓘЧовекот размислува во срцето свое, но одговорот на јазикот е од Господ.
2ⓙСите дела на човекот му изгледаат дека се исправни, но Господ ги испитува душите.
3ⓚПредај ги делата свои на Господ, и твоите намери ќе се исполнат.
4ⓛГоспод направил сѐ со определена цел, а и безбожниците — за судниот ден.
5ⓜСекој горделив по срце е одвратност пред Господ: биди сигурен дека тој нема да остане неказнет.
6ⓝСо милосрдност и правда грев се исчистува, и со страв Господов зло се отстранува.
7ⓞКога на Бога Му се пријатни патиштата на човекот, Тој и со непријателите негови го смирува.
8ⓟПодобро мала печалба со правда, отколку голема добивка со неправда.
9ⓠЧовекот сам го обмислува патот свој, но Господ управува со него.
10ⓡВо устата на царот има вдахновено слово; неговата уста не смее да греши на суд.
11ⓢТочните мерила и тасовите се од Господ; од него се и сите точни мери.
12ⓣНезаконското дело е одвратно за царевите, зашто со правда престолот се зајакнува.
13ⓤСправедлива уста на царот му е пријатна, и тој го сака оној, што ја кажува вистината.
14ⓥЦаревиот гнев е гласник на смртта; но мудар човек ќе го смилостиви царот.
15ⓦВо светлиот поглед на царот има живот, и неговото благоволение е облак со задоцнет дожд.
16ⓧДа се здобиеш со мудрост е многу подобро, отколку со злато, и да се здобиеш со разум е повеќе за претпочитување отколку одбрано сребро.
17ⓨПатот на праведните е отстранување од злото: кој ги пази своите патишта — душата своја ќе ја запази.
18ⓩПред погибел гордоста врви, и пред паѓање — надменоста.
19ⓐПодобро е да се смируваш во духот со кротки, отколку да делиш грабеж со горделиви.
20ⓑКој ја води разумно работата своја, добро ќе најде, и кој се надева на Господ, блажен е.
21ⓒМудрите по срце, разумни ќе ги наречат, и слаткиот збор го зголемува знаењето.
22ⓓРазумот за оние, што го имаат, е извор на животот, а ученоста на безумниот е глупост.
23ⓔСрцето на мудриот го прави јазикот негов мудар, и го умножува знаењето во устата негова.
24ⓕПријатни зборови се восочен мед: за душата слатки, а за коските лековити.
25ⓖИма патишта, кои на човекот му изгледаат прави, но крајот им е пат кон смртта.
26ⓗКој се труди, се труди за себе, зашто кон тоа устата го упатува.
27ⓘЛукав човек зло замислува, во устата своја — оган разгорува.
28ⓙПодмолен човек сее раздор, и клеветник пријатели разделува.
29ⓚЗлонамерен човек го мами својот ближен и го води кон лош пат;
30ⓛзамижува со очите, за да измисли подмолност: прекасувајќи си ги усните, извршува зло.
31ⓜСтароста е венец на славата, таа води по патот на правдата.
32ⓝДолготрпеливиот е подобар од храбриот, и кој владее со себе, подобар е и од освојувач на градови.
33ⓞЖдрепка се фрла во скут, но сѐ што решава таа, од Господ е.