1
2зашто срцето нивно насилство намислува, и устите нивни за лошо зборуваат.
3
4а со умешност нејзините простории се исполнуваат со секакви скапоцености и добра.
5
6Затоа со обмислување се води војна, а успех ќе има со многу советувања.
7
8
9Безумието има само една мисла: гревот, а исмејувачот е одвратен за луѓето.
10
11
12
13
14такво е за душата твоја и познавањето на мудроста. Ако си ја нашол, имаш иднина, а твојата надеж нема да те остави.
15
16зашто седумпати ќе падне праведникот — и пак ќе стане; а падне ли нечесен, тој изнемогнува во злото.
17
18Инаку, Господ ќе види, и тоа пред очите Негови нема да биде угодно, и Тој ќе го оттргне од него гневот Свој.
19
20зашто лошиот нема иднина; и светилото на безбожните ќе згасне.
21
22зашто неочекувано ќе дојде казната од нив, — а кој е тој што ќе ја предосети пропаста од нив двајцата?
23
24Кој му вели на виновниот: „Прав си“, него народите ќе го проколнуваат, него племињата ќе го мразат;
25а кои разобличуваат, ќе бидат сакани, и врз нив ќе дојде благословот.
26
27Уреди ги работите надвор од куќата, сврши ги на нивата своја, а потоа гради го домот свој.
28
29Не вели: „Како ми направи тој мене, така и јас ќе му направам нему: ќе му се одмаздам за навредата што ми ја нанесе.“
30
31и ете, сѐ беше обраснато со трње, нивата беше покриена со коприва, а камената ограда негова беше урната.
32И погледнав, го устремив срцето свое, погледнав и поука извлеков:
33„Малку ќе поспиеш, малку ќе задремеш, малку со скрстени раце ќе полежиш“ —
34и сиромаштијата ќе ти дојде како брзоодец, и немаштијата твоја — како вооружен човек.