1ⓧКако снег во летно време и дожд во време на жетва, така и честа не му прилега на безумниот.
2ⓨКако врапче што ќе фркне, како ластовица што ќе одлета, — така и незаслужена клетва нема да се збидне.
3ⓩКамшик — за коњ, узда — за магаре, а стап — за безумните.
4ⓐНе му одговарај на безумниот според глупоста негова, за да не станеш и ти сличен на него;
5но одговори му на безумниот против глупоста негова, за да не помисли дека е мудар.
6ⓑКој усно порачува на безумен, тој ги потсекува нозете свои, трпи непријатност.
7ⓒКако што криват нозете на куциот, така и расказот куца во устата на безумните.
8ⓓТоа што е оној што клава во праќа скапоцен камен, таков е и оној, кој му прави чест на безумен.
9ⓔОна што е трнлива гранка во раката на пијаница, тоа е и зборот во устата на безумните.
10ⓕСилниот сѐ врши по своја волја: и глупавиот го дарува, и секој минувач го наградува.
11ⓖКако што кучето се враќа на изблуеното, така и безумниот ја повторува својата глупост.
12ⓗАко си видел човек, кој се смета за мудар, тогаш повеќе надевај се на безумен, отколку на него.
13ⓘКога го испраќаат мрзливиот на пат, тој вели: „Ѕвер е на патот, лав има на плоштадот!“
14ⓙВратата се врти на куките свои, а мрзливиот — на леглото свое.
15ⓚМрзливиот ја пружа раката своја кон храната, но тешко му е да ја принесе до устата своја.
16ⓛМрзливиот самиот се смета за помудар од седуммина, кои смислено одговараат.
17ⓜКој, минувајќи, се замешува во туѓа караница, фаќа куче за уши.
18ⓝКако што разгневениот фрла оган, стрели и смрт,
19таков е и човекот, кој подмолно го оштетува пријателот свој и потоа вели: „Јас само се пошегував.“
20ⓞКога нема веќе дрва, огнот згаснува, и кога нема клеветник, раздорот стивнува.
21ⓟЈагленот е за жар, а дрвата — за оган, кавгаџијата, пак — кавга да разгорува.
22ⓠЗборовите на оговарачот се како слатки и влегуваат внатре во утробата.
23ⓡОна што е глинен сад, глеѓосан со сребро, такви се пламените усти и злобното срце.
24Со устата своја непријателот се преправа, а во срцето подмолност крие;
25кога говори дури и со нежен глас, не верувај му, зашто во срцето негово има седум одвратности.
26Ако омразата негова се прикрива насамо, злобата негова ќе се открие во собранието народно.
27Кој копа јама, ќе падне во неа, и кој тркала камен угоре, врз него ќе се врати.
28Лажливиот јазик ги мрази оние, што ги повредил, и устата ласкава подготвува пропаст.