1
2ти си се врзал со зборовите на устата своја, фатен си со зборовите на својата уста.
3Затоа направи, синко еве што, за да се избавиш, бидејќи си паднал во рацете на својот ближен: оди, падни пред нозете на блискиот свој и моли го;
4не давај им сон на очите твои и дремка на клепките свои,
5спасувај се како срна од стапица и како птица од птичар.
6
7Таа нема ниту началник, ни настојник, ниту заповедник;
8но ја приготвува храната лете, ја собира во време на жетва храната своја.
9До кога, мрзливче ќе спиеш? Кога од сонот ќе станеш?
10Малку ќе поспиеш, малку ќе подремеш, малку со скрстени раце ќе полежиш:
11и ќе дојде сиромаштијата твоја како патник, и немаштијата твоја како разбојник.
12
13намигнува со очите, говори со нозете, дава знаци со прстите,
14во срцето негово има подмолност: тој смислува зло во секое време, сее раздори.
15Затоа ненадејно ќе дојде неговата пропаст, наеднаш ќе биде сотрен — и не ќе има лек за него.
16
17очи горделиви, јазик лажлив и раце, што пролеваат невина крв,
18срце што крои лоши планови, нозе, кои брзо трчаат кон зло,
19лажен сведок, кој измислува лаги, и оној, што сее раздор меѓу браќа.
20
21
22
23
24
25
26
27
28Може ли некој да оди по вжарени јаглења, а да не ги изгори нозете свои?
29
30Не му проштеваат ни на крадецот, ако краде за да си ја насити душата, кога е гладен;
31ако го фатат, тој плаќа седумпати повеќе, го дава целиот свој имот.
32Кој, пак, врши прељуба со прељубница, тој нема ум; си ја погубува душата своја, оној што го прави тоа;
33биење и срам ќе најде тој, и бесчестието негово нема да се избрише,
34зашто љубомората ја разгорува јароста на мажот, и во денот на одмаздата своја — тој не ќе знае за милост,
35нема да прими никаков откуп и нема да се задоволи ни со многу подароци.