1
2и кај царевите, што живееја на планината откај север, и во долината јужно од Генисаретското Езеро и во рамнината и на височините кај Дор на запад.
3И кај приморските Хананци, што живееја на исток, и кај приморските Аморејци, и кај Хитијците, и кај Перизијците и Јевусијците, кои живееја во планината, и кај Евејците, што живееја во подножјето на Ермон, во регионот Мицпа.
4
5И слегоа сите тие цареви, па се соединија и се сместија кај езерото Мером, за да војуваат против Израел.
6Но Господ му рече на Исус: „Не плаши се од нив, зашто утре, во ова време, ќе им ги предадам нив сите на синовите Израелови, за да ги убијат; а на коњите да им ги пресечат жилите и колите со оган да ги изгорат.“
7Исус и со него сите способни за војна излегоа ненадејно против нив кај Меромското Езеро и ги нападнаа.
8И Господ ги предаде во рацете Израелови, и тие ги разбија и ги гонеа дури до големиот град Сидон и до Мисрефот-Маим и до долината на Мицпа на исток, и ги убиваа сѐ додека од нив не остана никој жив.
9И постапи Исус со нив така, како што му рече Господ: на коњите им ги пресече жилите, а колите им ги изгоре со оган.
10Во исто време Исус, откако се врати, го презеде Асор и царот негов го уби со меч. Асор, пак, порано беше главен град на сите тие царства;
11
12
13Но, сите тие утврдени градови, Израел не ги изгоре, освен Асор, кој го запали Исус.
14
15
16Така ја презеде Исус целата онаа земја: планинската област и целата земја Негев и целата земја Гесем, како и рамнината на запад, и планината Израелова, и полињата,
17
18Долго време Исус војуваше со тие цареви.
19И немаше ниеден град, кој Господ не му го предаде на Израел, освен Гаваон во кој живееја Евејците; сите тие со борба ги зазедоа;
20зашто од Господ беше тоа, тие да го ожесточат срцето свое и да започнат борба против Израел за да бидат фрлени во проклетство и за нив да нема милост, туку да бидат погубени така, како што му беше заповедал Господ на Мојсеј.
21
22Од Анакијците не остана ниеден во земјата на синовите Израелови; останаа само во Газа, во и во Ашдод.
23